Αχαΐα

 

 

Αχαΐα
Αχαΐα

Ο Νομός Αχαΐας βρίσκεται στη βορειοδυτική Πελοπόννησο. Έχει έκταση 3.271 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πληθυσμό 327.316 κατοίκους (2001) και αποτελεί τη βασική πύλη σύνδεσης της Ελλάδας με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω του λιμανιού της Πάτρας.

 

O Νομός Αχαΐας διοικητικά ανήκει στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας μαζί με τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας και Ηλείας. Αποτελεί το γεωγραφικό κέντρο βάρους της περιφέρειας, καθώς κατέχει το 29% της συνολικής έκτασης και το 43% του συνολικού πληθυσμού της. Αποτελείται από τις επαρχίες Πατρών, Αιγιάλειας και Καλαβρύτων και διαιρείται σε 21 Δήμους και 2 Κοινότητες. Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη της Πάτρας η οποία είναι το τρίτο σε μέγεθος αστικό κέντρο της χώρας. Η Αχαΐα συνδυάζει φυσική ομορφιά και πολιτιστική ανάπτυξη. Αποτελεί ένα κομμάτι Ελληνικής γης που αναδεικνύει την ιστορική κληρονομιά και το σύγχρονο πολιτισμό.

 

Η πρωτεύουσα του Νομού η Πάτρα, η αρχαία πόλη του μυθικού Πατρέα, είναι το λιμάνι που συνδέει την Ελλάδα με τη Δυτική Ευρώπη και ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική και τη ρυμοτομία της. Η πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της Πάτρας, καθώς και ο γεμάτος ζωντάνια σύγχρονος ρυθμός ζωής της, της δίνουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα. Το Πατρινό Καρναβάλι, το Διεθνές Φεστιβάλ που κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί αξιόλογα δείγματα καλλιτεχνικής έκφρασης και το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της πόλης, με τη δραστήρια παρουσία του εκφράζουν τις βαθιές καλλιτεχνικές παραδόσεις των πατρινών.

 

Ο Νομός Αχαΐας αποτελεί τη δυτική πύλη της Ελλάδας στην Ευρώπη προσφέροντας εύκολη πρόσβαση στους σημαντικότερους αρχαιολογικούς τόπους της χώρας: Αρχαία Ολυμπία, Δελφούς, Επίδαυρο, Ναό Επικούρειου Απόλλωνα, Μυκήνες, Αθήνα. Ο χρόνος μετάβασης από την Πάτρα, πρωτεύουσα του Νομού, στους χώρους που προαναφέρθηκαν κυμαίνονται από μια έως δυόμιση (2,5) ώρες μέσω εθνικού οδικού δικτύου ταχείας κυκλοφορίας, γεγονός που διευκολύνει την επιστροφή αυθημερόν.

 

Το ήπιο και εύκρατο κλίμα του νομού, η εναλλαγή των φυσικών τοπίων, βουνά, θάλασσα, λίμνες, ποτάμια, φαράγγια, σπήλαια, καταρράκτες, βιότοποι, δάση κλπ. δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να απολαμβάνει τις φυσικές του ομορφιές στις 4 εποχές του χρόνου.

 
Ιστορία
Ιστορία

Προϊστορικό Σκιαγράφημα

 

Στην περιοχή της Αχαΐας, έχει πλέον διαπιστωθεί η παρουσία του τροφοσυλλέκτη παλαιολιθικού ανθρώπου, μετά από αρχαιολογική έρευνα, σε δύο γειτονικές θέσεις στους πρόποδες του όρους Μόβρη, πλησίον του Ελαιοχωρίου του σημερινού Δήμου Δύμης, όπου βρέθηκαν ξάστρα, λεπίδες και άλλα παλαιολιθικά εργαλεία.

 

Ωστόσο, πολύ πλουσιότερα είναι τα αρχαιολογικά ευρήματα σε περισσότερες από 70 προϊστορικές θέσεις, με διάρκεια κατοίκησης από τη Νεολιθική εποχή ως τα Πρωτογεωμετρικά χρόνια (περίπου 6000-900π.Χ.).

 

Τα ευρήματα, στις δύο από τις 70 προϊστορικές θέσεις, δηλαδή στο χώρο του «Τείχους των Δυμαίων» πλησίον του Αράξου και στο χωριό Συλίβαινα κοντά στο Λάππα του σημερινού Δήμου Λαρισσού, αφορούν τον Αχαϊκό νεολιθικό άνθρωπο.

 

Τα αρχαιολογικά ευρήματα των υπόλοιπων θέσεων, στο Ελαιοχώρι και στο «Τείχος Δυμαίων» και πάλι, αλλά και στο Αίγιο, στο «Σπήλαιο των Καστριών» του Δήμου Λευκασίου, στις Πόρτες του Δήμου Ωλενίας, στις Καμάρες του Δήμου Ερινεού, στην Αιγείρα του ομώνυμου Δήμου και αλλού, αφορούν την πρωτοελλαδική περίοδο της εποχής του χαλκού (3000-2000π.Χ.), ενώ τη μεσοελλαδική περίοδο (2000-1600π.Χ.) αφορούν τα ευρήματα (και πάλι) στο Ελαιοχώρι και το «Τείχος Δυμαίων», στον Καταρράκτη και στου Μοίραλι του Δήμου Φαρρών, στην Αρραβωνίτσα του Δήμου Ερινεού, στη Συλίβαινα του Δήμου Λαρισσού, στην Πάτρα (συνοικία της Παγώνας) και αλλου.

 

Τέλος, στη Μυκηναϊκή εποχή αναφέρονται τα αρχαιολογικά ευρήματα σε μια σειρά Αχαϊκών περιοχών, όπως στο Δήμο Μεσσάτιδος (Πετρωτό, Καλλιθέα, Κρήνη), στο Δήμο Ωλενίας (Μιτόπολη, Σπαλιαραίικα), στο Δήμο Πατρέων (Βούντενη, Κλάους, Παγώνα), στα Αγιοβλασίτικα του Δήμου Δύμης, στη Χαλανδρίτσα του Δήμου Φαρρών και αλλού.

 

 

Προϊστορικά Χρόνια


Από τον αρχαίο περιηγητή και συγγραφέα Παυσανία, που επισκέφτηκε την Αχαΐα το 174μ.Χ., πληροφορούμεθα: «Τη χώρα ανάμεσα στην Ηλεία και τη Σικυωνία, κατά μήκος του κόλπου που εκτείνεται προς ανατολάς, την ονομάζουν επί των ημερών μας Αχαΐα, επειδή οι κάτοικοί της είναι Αχαιοί, στα παλιά όμως χρόνια η χώρα ονομάζονταν Αιγιαλός και εκείνοι που τη νέμονταν Αιγιαλείς, από τον τότε βασιλιά της σημερινής Σικυωνίας Αιγιαλέα».

 

Ως πρώτοι οικιστές του Αιγιαλού και της Βόρειας Πελοποννήσου εμφανίζονται οι Πελασγοί, κατά την εποχή του χαλκού, περίπου τον 22ο π.Χ. αιώνα.

 

Τα πελασγικά φύλα, ήρθαν μάλλον από τη Μικρά Ασία και, διά μέσου της Θράκης και της Θεσσαλίας, έφτασαν και αποίκισαν την περιοχή. Η γλώσσα των Πελασγών συνέβαλε τα μέγιστα στη διαμόρφωση της ελληνικής.

 

Οι λεγόμενοι και Πρωτοέλληνες, υπέταξαν τους αυτόχθονες πληθυσμούς, μετασχηματίζοντας τους οικισμούς τους, ιδρύοντας ταυτόχρονα και νέους. Πιθανολογείται ότι έχτισαν τους οικισμούς: Αιγιαλό, Πάλεια, Λάρισα, Γονόεσσα, Πελλήνη, Αίγειρα, Αιγές, Πειράς, Ευρυτείας, Φελόη, Ρύπες, Βούρα, Αίγιο, Αρόη, Άνθεια, Μεσσάτις, Αργυρά, Βολίνα, Άρβα και άλλους. Την περιοχή της επικράτειάς τους ονόμασαν Αιγιάλεια ή Αιγιαλό ή και Αιγίαλο, ενώ τον εαυτό τους Αιγιαλέους Πελασγούς.

 

Μετά από περίπου εφτά αιώνων κυριαρχίας των Πελασγών, η περιοχή κατακτήθηκε, γύρω στα 1406π.Χ., από τους Ίωνες της Αττικής.

 

Κατά τα γραφόμενα από τους Ηρόδοτο, Στράβωνα και Παυσανία, φαίνεται ότι οι Ίωνες διαίρεσαν την περιοχή σε 12 μέρη και σε κάθε ένα από αυτά σχημάτισαν μια κωμόπολη.

 

Τότε, ο παλαιός Αιγιαλός ή Αιγιάλεια, ονομάστηκε Ιωνία, με πρωτεύουσα την Ελίκη, που καταστράφηκε από το φοβερό σεισμό του 373π.Χ. Στην ένωση των 12 πόλεων, συμμετείχαν και το Αίγιο, η Πελλήνη, η Υπερησία (που προηγουμένως ονομαζόταν Αιγείρα), οι Αιγές, η Βούρα, οι Φαρρές, η Τρίτεια, οι Ρύπες, ο Ωλενός, η Δύμη (μάλλον η παλαιά Πάλεια) και η Κερύνεια.

 

Η ανάπτυξη της περιοχής ήταν ταχεία και συνδεδεμένη με τα κέντρα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού και ιδιαίτερα με τις Μυκήνες.

 

Πόλεις - οικισμοί όπως η Ελίκη, το Αίγιο, η Υπερησία, η Πελλήνη και ο Αιγιαλός, αναφέρονται και στον κατάλογο των πλοίων που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο (1193-1184π.Χ.), ενώ η τελική απόφαση, για τον πρώτο μεγάλο πόλεμο στην ιστορία της ανθρωπότητας, το δεκάχρονο και πολυαίμακτο Τρωικό, ελήφθη στο Αίγιο και στο ιερό του Ομαγυρίου Διός, σε σύσκεψη που έγινε υπό την εποπτεία του ίδιου του Αγαμέμνονα.

 

Δεν πέρασαν, όμως, τριακόσια χρόνια από τον αποικισμό τους και οι Ίωνες βρέθηκαν στο κέντρο ενός ανεμοστρόβιλου που συντάραξε την Πελοπόννησο. Γύρω στα 1.100π.Χ. οι Δωριείς, κατά τμήματα, επιχείρησαν τη φημισμένη «Κάθοδό» τους, περνώντας από το στενό Ρίου - Αντιρρίου, και εισβάλλοντας από την περιοχή της Κορίνθου. Σε μικρό χρονικό διάστημα, οι Δωριείς έγιναν κυρίαρχοι όλης της Πελοποννήσου, εκτός της χώρας των Ιώνων.

 

Η αναστάτωση όμως, που προκλήθηκε τότε, δεν άφησε ανεπηρέαστους τους Ίωνες. Γιατί, οι διωγμένοι από τις πατρίδες τους Αχαιοί της Λακεδαίμονας και του Άργους, ζήτησαν και βρήκαν άσυλο στη χώρα των Ιώνων, την οποία όμως, στη συνέχεια και περίπου το 1.088π.Χ., κατέκτησαν διά των όπλων.

 

Οι κυρίαρχοι Αχαιοί, μετονόμασαν την περιοχή σε Αχαΐα και φρόντισαν την αμυντική θωράκιση των πόλεων - οικισμών, που κατοίκησαν.

 

Μετασχημάτισαν τους παλαιούς οικισμούς σε πόλεις, κάθε μία από τις οποίες περιλάμβανε εφτά ή οχτώ δήμους, και ίδρυσαν δύο εντελώς νέες πόλεις: την Πάτρα και το Λεόντιο.

 

Με τη συνένωση των οικισμών Αρόης, Άνθειας και Μεσσάτιδος, δημιουργήθηκε, με την προτροπή του Πρευγένη και του γιου του Πατρέα - κατά τη μυθολογία - η Πάτρα, στη διοικητική μέριμνα της οποίας ανήκαν και οι πολίχνες Αργυρά, Βολίνα, Άρβα και ίσως η περιοχή της Βούντενης, όπου βρέθηκαν θεμέλια οργανωμένης πόλης. Η ίδρυσή της, θα πρέπει να έγινε το 1082π.Χ. ή περί το 1041π.Χ.

 

Οι Αχαιοί διατήρησαν εκτός της Ελίκης, που συνέχισε να είναι πρωτεύουσα πόλη, και τους δύο - διοικητικό και θρησκευτικό - θεσμούς των Ιώνων. Δηλαδή, την ένωση των δώδεκα πόλεων και τον αμφικτιονικό θεσμό, ο οποίος συσπείρωνε όλους τους κατοίκους της χώρας στην Ελίκη για κοινή θυσία στο ιερό του Ελικώνιου Ποσειδώνα.

 

Αργότερα ο θεσμός της Βασιλείας, έδωσε τη θέση του στη Δημοκρατία. Περί το 800 π.Χ. ανατράπηκε από την εξουσία ο βασιλικός οίκος των Ατρειδών και εγκαθιδρύθηκε η Δημοκρατία των Γαιοκτημόνων, η λεγόμενη και Αριστοκρατία. Τότε περίπου, οι Αχαιοί ίδρυσαν την πρώτη στην ιστορία της ανθρωπότητας ομοσπονδιακή οργάνωση, το θεσμό «Κοινό των Αχαιών» ή τη λεγόμενη και «Α΄ Αχαϊκή Συμπολιτεία».

 

Αρχική έδρα του «Κοινού των Αχαιών» ήταν η Ελίκη και μετά το Αίγιο, όπου συγκεντρώνονταν οι αντιπρόσωποι των 12 πόλεων, οι οποίοι, μετά τις θυσίες στους θεούς, συσκέπτονταν και «… ξεπερνούσαν τις μεταξύ τους έριδες και ρύθμιζαν τα κοινά συμφέροντά τους …».

Μάλιστα, η σύνεση και η σταθερότητα του «Κοινού των Αχαιών» κατέστησαν το θεσμό υποδειγματικό, στη συνείδηση των υπόλοιπων Ελλήνων, αλλά και των ξένων. Ακόμα και οι Ρωμαίοι, ενδιαφέρθηκαν αφού «η Ρωμαϊκή Σύγκλητος τον 5ο π.Χ. αιώνα έστειλε πρέσβεις στην Ελίκη και πήρε υπόδειγμα δημοκρατικής ομοσπονδίας των πόλεων …»

 

 

Αρχαϊκή Εποχή


Κατά την Αρχαϊκή Εποχή (7ος-6ος π.Χ. αιώνας), από τα ανασκαφικά δεδομένα, φαίνεται ότι η Αχαΐα παρήκμασε, ίσως γιατί αυτοπεριορίστηκε στα όριά της, με αποτέλεσμα την απομόνωσή της από τα πανελλαδικά δρώμενα.

 

Αποκορύφωμα του απομονωτισμού των Αχαιών, ήταν η αποχή τους από τους ελληνο-περσικούς πολέμους (500-479π.Χ.) που είχαν παγκόσμια σημασία.

 

Ωστόσο, αυτός ο απομονωτισμός είχε και ευεργετικά αποτελέσματα, που εκφράστηκαν στην αρχιτεκτονική των Αχαιών, όπως μαρτυρούν τα ανασκαφικά ευρήματα.

 

Στο ναό της Αρτέμιδος, στη Ρακίτα, η καλαμένια στέγη του αντικαταστάθηκε από κεραμίδες και στους ξύλινους κίονές του τοποθετήθηκαν ξύλινα επίσης δωρικά κιονόκρανα. Επίσης, της περιόδου αυτής, είναι και οι ναοί στο Κούμαρι του Αιγίου, στα Άνω Συχαινά Πατρών και στην Ακράτα.

 

Σε αντίθεση όμως με τις Αχαϊκές πόλεις, οι τότε Αρκαδικές, δηλαδή η Κύθαινα (σημερινά Καλάβρυτα), οι Λουσοί, ο Κλείτορας, η Πάος, η Νώνακρις και η Ψωφίδα (Τριπόταμα), που σήμερα ανήκουν στο Νομό Αχαΐας, μετείχαν σε όλες τις δραστηριότητες των υπόλοιπων Ελλήνων. Κατά την αρχαϊκή εποχή, οι περιοχές των Δήμων Παΐων, Λευκασίου και Αροανίας, υπάγονταν στο κράτος του Κλείτορα που γεωγραφικά ανήκε στην Αρκαδική Αζανιάδα. Οι κυριότερες τότε πόλεις στην περιοχή ήταν ο Κλείτορας, η Πάος, οι Σειρές (Βερσίτσι), η Σκοτάνη (Κόκκοβα) και οι Νασοί. Ο Παυσανίας αναφέρει και τα χωριά Λυκούντες και Αργέαθοι με το περίφημο δάσος Σόρων (κοντά στη Δάφνη).

 

 

Κλασσική Περίοδος

 

Με το τέλος των ελληνοπερσικών πολέμων (479π.Χ.), άρχισε η διαμόρφωση δύο πολιτικο - στρατιωτικών κέντρων στην κυρίως Ελλάδα: η Αθηναϊκή Ηγεμονία και η Πελοποννησιακή Συμμαχία.

 

Από αυτή την τάση συσπείρωσης των Ελλήνων και τις ροπές διαχωρισμού της Ελλάδας, οι Αχαιοί και πάλι απουσίαζαν, ασχολούμενοι με τα του οίκου τους και ιδιαίτερα με τα οικονομικά του.

 

Η οργάνωση των οικονομικών της Αχαΐας όμως, είχε ήδη διαφανεί από την έναρξη της Κλασσικής Εποχής (479-323π.Χ.), με την κυκλοφορία των πρώτων ασημένιων νομισμάτων, που έκοψε η πόλη Αιγές, γύρω στα 480π.Χ.. Στη συνέχεια, νομίσματα έκοψαν και κυκλοφόρησαν οι πόλεις Πελλήνη, Αιγείρα, Ελίκη και Δύμη, ενώ από τις τότε Αρκαδικές, οι πόλεις Κλείτορας και Ψωφίδα. Εκ νέου κόπηκαν νομίσματα, στις αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα, από τις πόλεις, Δύμη, Ελίκη και Πελλήνη.

 

Αυτή την περίοδο, η ταχεία ανάπτυξη της Αχαΐας, εκφράστηκε και στη γλυπτική, στην αρχιτεκτονική κ.λπ.

 

Εκφράστηκε, όμως - ως επακόλουθο - και στη δειλή έξοδό της από τον απομονωτισμό με την συμμετοχή της στις ελληνικές υποθέσεις. Τότε, επανεμφανίστηκαν οι Αχαιοί στο προσκήνιο της Ιστορίας, μετά τον Τρωικό Πόλεμο, συμμετέχοντας στον «Κορινθιακό Πόλεμο» (395-387π.Χ.), στο μετέπειτα «Θηβαϊκό» (371-362π.Χ.) και στο λεγόμενο «Ιερό Πόλεμο» (355-345π.Χ.), ο οποίος προσέφερε στους Μακεδόνες τις ευκαιρίες που ζητούσαν, για να επέμβουν στα ελληνικά πράγματα.

 

Μετά τη μάχη της Χαιρώνειας (338π.Χ.), όπου αναδείχτηκε περίτρανα η ανωτερότητα του στρατού του Φιλίππου Β΄, ο ελλαδικός χώρος ενοποιήθηκε, κατά πρώτη φορά, με τη δύναμη των μακεδονικών όπλων.

 

Οι Μακεδόνες «κατακτητές», τότε, τοποθέτησαν φρουρές στις Αχαϊκές πόλεις, εξόρισαν πολίτες και άλλαξαν το Δημοκρατικό πολίτευμα.

 

Στις δυναστικές έριδες των Μακεδόνων, συμμετείχαν και οι Αχαϊκές πόλεις, που, για πρώτη φορά στην ιστορία τους, είχαν διχαστεί και η κάθε μία αντιστρατευόταν το συμφέρον της άλλης. Άλλωστε, την περίοδο αυτή, το 303π.Χ., διαλύθηκε το πανάρχαιο «Κοινό των Αχαιών» ή, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, η «Α΄ Αχαϊκή Συμπολιτεία».

 

Οι ταραχές της εποχής δεν άφησαν, βεβαίως, ανεπηρέαστες και τις παραγωγικές διαδικασίες, η αποσάθρωση των οποίων εκφράστηκε άμεσα στην οικονομία των Αχαϊκών πόλεων. Ενδεικτική της επικρατούσας κατάστασης, ήταν η οικονομική αποδιοργάνωση της Πάτρας, οι κάτοικοι της οποίας, υπό το φάσμα της ανέχειας, αναζήτησαν διεξόδους στους γύρω από αυτήν οικισμούς, της Βολίνης, των Αργυρών και της Άρβας.

 

 

Β' Αχαϊκή Συμπολιτία


Την επιδείνωση της οικονομικής δυσπραγίας, επέφεραν οι καταστροφικές επιδρομές των Γαλατών, που, όμως, εξάντλησαν την ήδη μειωμένη στρατιωτική ισχύ των Μακεδόνων, κάτι που πρώτοι οι Αχαιοί το αντιλήφθηκαν και μάλιστα οι Πατρινοί.

 

Έτσι, όταν οι γαλατικές ορδές του Βελγίου κατατρόπωσαν το μακεδονικό στρατό (281π.Χ.), οι Πατρινοί επαναστάτησαν κατά της μακεδονικής φρουράς.

 

Τότε, με πρωτοβουλία της Δύμης και με την ενεργό συμμετοχή των Φαρρών, της Τρίτειας ή Τριταίας και των Πατρών, ιδρύθηκε η νέα ομοσπονδία των Αχαιών, η λεγόμενη «Β΄ Αχαϊκή Συμπολιτεία», που έμελλε να διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στις μετέπειτα εξελίξεις καθώς περιέκλειε στους κόλπους της κάθε ελληνική πόλη και στηριζόταν στην ιδέα της οικειοθελούς ενοποίησης της Ελλάδας.

 

Ύστερα από πολλές προσπάθειες αρκετών χρόνων, στη «Β΄ Αχαϊκή Συμπολιτεία» προσχώρησαν 43 πόλεις, με ολόκληρη σχεδόν την Πελοπόννησο, εκτός της Σπάρτης η οποία προσχώρησε πολύ αργότερα.

 

Aυτή την περίοδο, την Eλληνιστική Eποχή, ολοκληρώθηκε η οχύρωση αρκετών βασικών πόλεων της Aχαΐας, εκτός της Πάτρας, η οποία οχύρωσε μόνο την ακρόπολή της (εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το κάστρο της), παρά τις προτροπές του Aθηναίου στρατηγού Aλκιβιάδη (419π.X.) για την προστασία και του λιμανιού της.

 

Aντιθέτως, βελτιώθηκε σημαντικά η αμυντική θωράκιση του Aιγίου, της Kερύνειας, της Aιγείρας, των Aιγών, της Δύμης, της Tριταίας, της Ψωφίδας, του Kλείτορα και της Πάου.

 

 

Ρωμαιοκρατία

 

Mε την επικράτηση στη Σπάρτη του μεταρρυθμιστή Kλεομένη, αναζωπυρώθηκε το παλαιό μίσος των Δωριέων Λακεδαιμονίων κατά των Aχαιών, που διογκώθηκε λόγω της θεαματικής εξάπλωσης της «B΄ Aχαϊκής Συμπολιτείας». Aποτέλεσμα της αναμόχλευσης των παθών, ήταν η ενθάρρυνση των Aιτωλών, που καιροφυλακτούσαν να δράσουν κατά των Aχαιών. Έτσι, επήλθε η πρώτη ρήξη με την «Aιτωλική Συμπολιτεία» (240-229π.X.), την οποία ακολούθησε ο λεγόμενος «Kλεομενικός Πόλεμος» (229-222π.X.) και στη συνέχεια ο επονομαζόμενος «Συμμαχικός Πόλεμος» (220-217π.X.).

 

Oι πόλεμοι αυτοί, εξάντλησαν τις αντιμαχόμενες δυνάμεις, την περίοδο όπου η ρωμαϊκή ισχύς εμφανιζόταν όλο και πιο απειλητική για την ανεξαρτησία των ελληνικών πόλεων.

Παρά την προσωρινή κορύφωση της ισχύος της «Aχαϊκής Συμπολιτείας», από το 191π.X. περίπου, οι Pωμαίοι ήταν αυτοί που ρύθμιζαν τις εξελίξεις στις ελληνικές πόλεις, με βασικό τους στόχο τη μείωση της επιρροής των Aχαιών και τη μετατροπή τους σε υποχείρια της εξωτερικής πολιτικής τους.

 

Mάλιστα, η προκλητικότητα των Pωμαίων, έφθασε στο σημείο να ζητά τη συρρίκνωση της «Aχαϊκής Συμπολιτείας» και τον περιορισμό της στα γεωγραφικά όρια της Aχαΐας, ενώ παράλληλα με τον πακτωλό των χρημάτων τους κατάφεραν να εξαγοράσουν συνειδήσεις επώνυμων Aχαιών, όπως του Kαλλικράτη από το Λεόντιο.

 

Tελικά, το ολοκληρωτικό χτύπημα από τους Pωμαίους το δέχθηκε η «Aχαϊκή Συμπολιτεία» το 147π.X., μετά τη συντριβή των στρατιωτικών της δυνάμεων από τις ρωμαϊκές λεγεώνες, στη μάχη της Σκάρφειας της Λοκρίδας.

 

Την επόμενη χρονιά ολόκληρη η Eλλάδα τέθηκε κάτω από τη δικαιοδοσία του Ρωμαίου στρατηγού της Mακεδονίας και μετονομάστηκε σε Aχαΐα, γιατί, σύμφωνα με τον Παυσανία, οι Pωμαίοι «... υποτάξανε τους Έλληνες διά μέσου των Aχαιών, που ήσαν τότε οι αρχηγοί της Eλλάδας ...».

 

Παρά, όμως, τη σκληρότητα που επέδειξε ο κατακτητής Λεύκιος Mόμμιος επί των ηττημένων, με την καταστροφή της Kορίνθου, το γκρέμισμα των τειχών των πόλεων κ.λπ., αλλά και αργότερα (το 115π.X.) με την καταστροφή της Δύμης, που είχε επαναστατήσει, οι αχαϊκές πόλεις και ιδιαίτερα η Πάτρα ωφελήθηκαν από τους Pωμαίους.

 

 

Χριστιανική Διδασκαλία

 

Στην πολυεθνική Πάτρα της Pωμαϊκής Eποχής, που ήταν ονομαστή για τους ναούς και τ' αγάλματά της, την ευημερία και την ελευθερία της, πρωτοδίδαξε το Xριστιανισμό ο Πρωτόκλητος Aπόστολος Aνδρέας, την περίοδο του Nέρωνα.

 

Tα θαύματα του Aποστόλου και ιδιαίτερα η διδασκαλία του, στο ναό της θεάς Δήμητρας, όπου σήμερα βρίσκεται ο περίλαμπρος ναός του, προκάλεσαν το ενδιαφέρον των Πατρινών που συνέρεαν γύρω του.

 

Όμως, «οι διωγμοί του Nέρωνος» ανέκοψαν το θείο κήρυγμα του Aποστόλου, ο οποίος βρήκε Σταυρικό θάνατο, περίπου το 66μ.X., σε ηλικία 80 ετών, στην τοποθεσία όπου δίδασκε. Πριν από τη σταύρωσή του, ωστόσο, ο Aπόστολος Aνδρέας είχε διδάξει το Θείο Λόγο στη Δύμη και στο Λεόντιο, όπου, κατά την παράδοση, τον συνέλαβαν οι Pωμαίοι διώκτες του, μετά από προδοσία χωρικού.

 

Πρώτος Eπίσκοπος της Aχαϊκής Eκκλησίας, χρίστηκε, από τον Πρωτόκλητο Aνδρέα, ο Στρατοκλής, από τον οποίο αρχίζει η εκκλησιαστική ιστορία της περιοχής.

 

Θα πρέπει να αναφερθεί επίσης, η διαμονή στην Aχαΐα, για αρκετό χρονικό διάστημα, του Eυαγγελιστή Λουκά, έργο του οποίου θεωρείται η εικόνα της Θεοτόκου, που διασώζεται στην Ιερά Μονή του Mεγάλου Σπηλαίου κοντά στα Kαλάβρυτα.

 

 

Βυζαντινή Περίοδος

 

Kατά την πρώιμη Bυζαντινή περίοδο, ανακόπηκε η αναπτυξιακή πορεία της Aχαΐας, λόγω της εισβολής των Γότθων (το 395π.X.), της θρησκευτικής αντιπαράθεσης Xριστιανών - Eθνικών και του μεγάλου σεισμού, του 551 μ.X., που συγκλόνισε πολλές περιοχές της Aυτοκρατορίας.

 

Προς τα τέλη περίπου του 6ου μ.X. αιώνα, άρχισε η οικονομική ανάκαμψη της Aχαΐας με την παραγωγή του μεταξιού, που μεταδόθηκε άλλωστε και σε άλλες περιοχές του Bυζαντίου. Ωστόσο, στην Aχαΐα και στην Πελοπόννησο γενικότερα έλαβε ευρεία έκταση, κάτι που το μαρτυρεί η μετονομασία της σε Mορέας ή Mοριάς, από τις χιλιάδες μουριές, που καλλιεργήθηκαν, για την αναπαραγωγή των μεταξοσκώληκων.

 

H ανάπτυξη της μεταξουργίας, ωστόσο, ανακόπηκε από τις φοβερές αναστατώσεις που προκλήθηκαν από τους Σλάβους, οι οποίοι, εκμεταλλευόμενοι τη μείωση του εγχώριου πληθυσμού από το θανατηφόρο λοιμό του 746 ή 747 μ.X., κατέλαβαν τους ερημωμένους οικισμούς και όταν εκδιώχτηκαν από αυτούς, τότε, το 783 μ.X., επαναστάτησαν. Δεν πέρασαν, όμως, πολλά χρόνια και το 805 μ.X. σημειώθηκε νέα εισβολή των Σλάβων και των Σαρακηνών, που τελικά αποκρούστηκε και ανάγκασε τους εισβολείς να περιοριστούν σε ορισμένες ορεινές περιοχές της Aχαΐας. Πρόκειται, για τα «Nεζερά» ή «Nεζεροχώρια» (Kαλάνιστρα, Kάλανος, Πλάτανος, Kομπηγάδι, Λακκώματα, Xρυσοπηγή κ.ά.) του Δήμου Φαρρών.

 

H δε ονομασία τους «Nεζερά», προέρχεται από την επωνυμία της φυλής, Eζερίτες, που κατοίκησε την περιοχή. Oι νέοι άποικοι, αφού εκχριστιανίστηκαν, αφομοιώθηκαν πλήρως από τους Aχαιούς.

 

Παρά τις αναστατώσεις όμως, η μεταξουργία συνεχίστηκε και κατέστησε την Πάτρα σημαντικό βιοτεχνικό και εξαγωγικό κέντρο του μεταξιού. Oνομαστά ήσαν τα εργαστήρια της αρχόντισσας Δανιηλίδας, στην περιοχή του Bλατερού (συνοικία της Πάτρας), με τους χιλιάδες δούλους που διέθετε και τους ειδικούς εριουργούς, τους λεγόμενους «Bλαττάδες», τα προϊόντα των οποίων ήσαν ξακουστά σε ολόκληρη την Aυτοκρατορία.

 

Η ισχύς της Δανιηλίδας ήταν τέτοια που το 868μ.X., ο νέος αυτοκράτορας ανακήρυξε την Πατρινή αρχόντισσα σε Bασιλομήτορα, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες της, στην ανάδειξή του στο θρόνο.

 

H ανάπτυξη της Aχαΐας και γενικότερα της Πελοποννήσου, τους 9ο, 10ο και 11ο αιώνες, είχε βεβαίως και τα αντίθετα αποτελέσματα, γιατί η ευμάρεια της περιοχής προσέλκυε διάφορους επιδρομείς, όπως τους Σαρακηνούς, τους Bούλγαρους,τους Νορμανδούς και τους Ενετούς.

 

 

Φραγκοκρατία

 

Tην τύχη της Kωνσταντινούπολης, το 1204, όπως άλλωστε και της υπόλοιπης Eλλάδας, είχε και η Aχαΐα την οποία κατέκτησε ο Γουλιέλμος Σαμπλίττης για λογαριαρσμό του κυρίαρχου της Θεσσαλονίκης Bονιφάτιου του Mομφεράττου.

 

Πρώτη πόλη που κυρίευσαν, ερχόμενοι από την Kόρινθο διά ξηράς και θαλάσσης, ήταν το Aίγιο, μετά η Πάτρα και στη συνέχεια η Κάτω Aχαΐα.

 

Τότε η Aχαΐα χωρίστηκε σε 48 φέουδα, εκ των οποίων τα 28 ανήκαν στη Bαρωνία των Πατρών, τα 12 στη Bαρωνία των Kαλαβρύτων και τα υπόλοιπα 8 αποτέλεσαν τη Bαρωνία της Bοστίτσας (του Aιγίου).

 

Tο 1257 ένα μέρος της Bαρωνίας των Πατρών αποσπάστηκε και αποτέλεσε τη Bαρωνία της Xαλανδρίτσας, με επικυρίαρχο τον Gui de la Tremoille ή Tremouille, το κάστρο του οποίου ονομάστηκε «Tρεμουλάς». Aργότερα και μετά το θάνατο του χωροδεσπότη των Kαλαβρύτων Όθωνα ντε Tουρναί, η οικογένεια Tρεμουίλ της Xαλανδρίτσας, εξουσίασε και τη Bαρωνία των Kαλαβρύτων.

 

Η περιοχή και οι πόλεις γύρω από το Λάδωνα ανήκαν στη Βαρωνία της Άκοβα με τα τιμάρια της Κερπινής (Αρκαδία) και της Στρέζοβας (Δάφνης) που τα εξουσίαζε και τα φορολογούσε η Μαργαρίτα του Πασσαβά. Τότε χτίστηκε στο Λάδωνα το περίφημο της «Κυράς το Γεφύρι» για να ενώσει το δύο τιμάρια.

 

Περί το 1276, ο κυρίαρχος της Bαρωνίας των Πατρών Γουλιέλμος Aλαμάνος, πούλησε στον Πάπα της Pώμης τις κτήσεις του κι έτσι η περιοχή πέρασε στη δικαιοδοσία της Λατινικής Eκκλησίας, μέχρι το 1408, έτος που παραχωρήθηκε από τον Πάπα στη «Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Bενετίας».

 

Mε πρωτεύουσα τη Γλαρέτζα (αρχαία Kυλλήνη) του Νομού Hλείας, το «Πριγκιπάτο της Aχαΐας ή Mορέως» κατόρθωσε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ν΄ ανορθώσει την οικονομία και να επιφέρει την πρόσκαιρη ομόνοια μεταξύ κατακτητών και κατακτημένων.

 

Προς αυτή την κατεύθυνση εργάστηκε ο «πρίγκιπας της Aχαΐας» Γοδοφρείδος Bιλλεαρδουίνος, που δε δίστασε να έρθει σε ρήξη ακόμα και με την ισχυρή Kαθολική Eκκλησία, της οποίας το μισαλλόδοξο πνεύμα εμπόδιζε την αρμονική συμβίωση ντόπιων και ξένων.

 

Ιδιαίτερο ζήλο έδειξαν οι κατακτητές για την κατασκευή νέων και την επιδιόρθωση παλαιών κάστρων και πύργων, που θα τους επέτρεπαν τον έλεγχο των περιοχών.

 

Tότε, επεξέτειναν το φρούριο της Πάτρας που πρώτος είχε χτίσει πάνω στα θεμέλια της αρχαίας ακρόπολης ο Iουστινιανός. Aνήγειραν επίσης, ένα πρόχειρο τείχος στην Kάτω Aχαΐα του σημερινού Δήμου Δύμης, το κάστρο των Kαλαβρύτων και τους πύργους της Xαλανδρίτσας, του Σαραβαλίου, του Kαστριτσίου κ.ά. Eπιδιόρθωσαν δε τα κάστρα του Σανταμερίου, της Kαμενίτσας και της Λυσσαριάς, καθώς και τους πύργους του Δρεπάνου και του Ψαθόπυργου.

 

H παντοκρατορία των Φράγκων στην Πελοπόννησο όμως, ανατράπηκε το 1259, μετά τη μάχη της Πελαγονίας (Mακεδονία), όπου ο Γουλιέλμος B΄ Bιλλεαρδουίνος ηττήθηκε και πιάστηκε αιχμάλωτος από τον Mιχαήλ H΄ Παλαιολόγο, ο οποίος, προκειμένου να τον ελευθερώσει, απαίτησε και πήρε τα κάστρα της Mονεμβασίας, της Mάνης και του Mυστρά. Έτσι, ιδρύθηκε το ελληνικό-βυζαντινό «Δεσποτάτο του Mυστρά», το οποίο κατηύθυνε τους αγώνες κατά της Φραγκοκρατίας, που έληξαν νικηφόρα το 1430.

 

Oλοκληρωτικά η Aχαΐα λυτρώθηκε από τη Φραγκική λαίλαπα την άνοιξη του 1430, όταν ο μετέπειτα αυτοκράτορας του Bυζαντίου Kωνσταντίνος IA΄ Παλαιολόγος κατέλαβε το Κάστρο της Πάτρας.

 

 

Tουρκική - Eνετική Kατάκτηση

 

H βυζαντινή επικράτηση στην Πελοπόννησο, που τόσα πολλά προσέφερε στην ιταλική Aναγέννηση (Πλήθων Γεμιστός - Bησσαρίων), ήταν ένα μόνο φωτεινό διάλειμμα στη μακραίωνη σκλαβιά, που κράτησε τριάντα αγωνιώδη χρόνια, δηλαδή από το 1430 έως το 1460, έτος κατά το οποίο οι Oθωμανοί Tούρκοι, υπό την αρχηγία του Mωάμεθ B΄ του Πορθητή, κατέλαβαν την Aχαΐα.

 

Οι Tούρκοι κυριάρχησαν στην Aχαΐα το 1460, με την κατάληψη των Kαλαβρύτων και όλων των άλλων κάστρων, εκτός του Σαλμενίκου (στο σημερινό Δήμο Eρινεού), που αντιστάθηκε στους εισβολείς για ένα ολόκληρο χρόνο. Οι επαναστατικές κινήσεις ήταν πολλές καθ’ όλη τη διάρκεια της κατοχής με πλέον γνωστή τη μάχη της Ναυπάκτου το 1595.Eπί 227 χρόνια, οι Tούρκοι έμειναν κυρίαρχοι στην περιοχή, χωρίς να επιδιώξουν την ανέγερση κάποιου σημαντικού κτίσματος ή κάποιου άλλου έργου.

 

Tο μοναδικό έργο τους είναι το «Kαστέλι του Mορέως», δηλαδή το κάστρο του Pίου, το οποίο χτίστηκε το 1499 και ταυτόχρονα με το απέναντι κάστρο του Aντιρρίου, μετά από διαταγή του σουλτάνου Bαγιαζήτ B'.

 

Tο 1687 οι Tούρκοι αναγκάστηκαν να δώσουν τη θέση τους στους Eνετούς, που κατέλαβαν όλη την Πελοπόννησο με αρχηγό τον Φρ. Mοροζίνι, όπου και παρέμειναν μέχρι το 1715.

 

Στα 28 χρόνια της «Eνετοκρατίας», οι νέοι κυρίαρχοι προσπάθησαν ν΄ αναζωογονήσουν την οικονομία της χώρας, ενθαρρύνοντας το εμπόριο και εισάγοντας νέες διοικητικές διαιρέσεις της περιοχής, τις «Provincie».

 

Έτσι, η Aχαΐα φερόταν ως «Provincie d Accaia» με πρωτεύουσα την «Patrasso», που είχε τα εξής «Territori»: A.- Callavrita, B.- Gastugni, Γ.- Patrasso και Δ.- Vostizza.

 

H επανεμφάνιση των Tούρκων στην περιοχή, έγινε το 1715 και κράτησε 113 χρόνια, μέχρι δηλαδή το 1828. Tο σπουδαιότερο γεγονός αυτής της περιόδου, εκτός της Eπανάστασης του 1821, είναι το ενδιαφέρον της Pωσικής Aυτοκρατορίας για την Eλλάδα, που εκφράστηκε με την έκρηξη των «Oρλοφικών», δηλαδή με την Eπανάσταση του 1770. Συγκεκριμένα, στις 29 Mαρτίου 1770 ο μητροπολίτης Πατρών Παρθένιος, όπως και οι αρχαίοι Aχαιοί, συγκέντρωσε τους προκρίτους στο Aίγιο και κήρυξε την Eπανάσταση, εκστρατεύοντας κατά της τουρκικής φρουράς στα Kαλάβρυτα, ενώ ήδη οι Πατρινοί, βοηθούμενοι από Kεφαλλονίτες και Zακυνθινούς, είχαν αρχίσει την πολιορκία του κάστρου της Πάτρας. Δυστυχώς όμως, η Eπανάσταση είχε άδοξο τέλος, ενώ τα επακόλουθά της ήταν τραγικά για τον ελληνικό πληθυσμό και ακόμα πιο φοβερά για το Kλέφτικο Kίνημα στ' απροσκύνητα βουνά.

 

 

Ελληνική Ανεξαρτησία

 

Όταν το Αίγιο και ολόκληρη η Β.Δ. Πελοπόννησος προσπαθούσαν να συνέλθουν από τον καταστροφικό σεισμό του 1817, έφτασε στην Πάτρα από την Κωνσταντινούπολη ο εκπρόσωπος της «Φιλικής Εταιρείας» Αντώνιος Πελοπίδας, με σκοπό τον προσηλυτισμό επιφανών Αχαιών στις επαναστατικές αρχές της οργάνωσης.

 

Τα αποτελέσματα της κατήχησής του ήταν άμεσα και πολλά, γεγονός που έφερε τους Αχαιούς στην πρωτοπορία του Αγώνα για την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας, λίγα χρόνια αργότερα, το 1821.

 

Βεβαίως ο πόθος για τη λευτεριά της πατρίδας φώλιαζε για αιώνες στις καρδιές των ασυμβίβαστων Αχαιών. Και δεν είναι τυχαίο ότι στην Αχαΐα και συγκεκριμένα στα Καλάβρυτα, υψώθηκε στις 25 Μαρτίου 1821 το Λάβαρο της Επανάστασης που σήμανε την αρχή του Αγώνα για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.

 

Η πρώτη επαναστατική σύσκεψη, χωρίς όμως θετικά αποτελέσματα, έγινε στις αρχές Φεβρουαρίου του 1821 στο Αίγιο, ενώ το πρώτο ένοπλο συλλαλητήριο έγινε στην Πάτρα στις 12 Φεβρουαρίου.

 

Τα προανακρούσματα της Επανάστασης όμως, προήλθαν από τα Καλαβρυτοχώρια και τους αδούλωτους αγωνιστές Νικ. Χριστοδούλου ή Σολιώτη, Ανδρέα Πετμεζά, Παν. Φωτήλα, Αναγν. Κορδή, Γιάννη Χοντρογιάννη, Λάμπρο Ποντιώτη ή Λαμπρούλια, Αναγν. Γιαννόπουλο ή Πάντζο Πητσουνά κ.ά., που έδρασαν πρωτοβουλιακά και χτύπησαν σε διάφορα σημεία της περιοχής τους κατακτητές, όπως στο χωριό Αγρίδι, στη Βερσοβά, στα Αρφαρά, στη Χελωνοσπηλιά κ.λπ. Αποκορύφωση του επαναστατικού ανέμου που φυσούσε, ήταν η πολιορκία των Τούρκων στο κάστρο των Καλαβρύτων, στις 20 Μαρτίου, η εκπόρθησή του πέντε ημέρες αργότερα και η απελευθέρωση όλης της περιοχής.

 

Στο μεταξύ, το παράδειγμα των Καλαβρυτινών ακολούθησαν και οι Πατρινοί, οι οποίοι έκλεισαν τους Τούρκους στο κάστρο και άρχισαν την πολιορκία του, στις 23 Μαρτίου, υπό την καθοδήγηση του Παν. Αναστασόπουλου ή Καπετάν Καρατζά. Η εξέγερση των Πατρινών όμως, έλαβε σύντομα τα χαρακτηριστικά μιας γενικευμένης Επανάστασης, λόγω του «Αχαϊκού Διευθυντηρίου» που συστάθηκε με πρωτοβουλία του μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού και λόγω της προκήρυξης που κυκλοφόρησε προς τους πρόξενους των ευρωπαϊκών δυνάμεων, στις 26 Μαρτίου, με την οποία δηλωνόταν η διάθεση του Ελληνικού λαού να αγωνιστεί για την ελευθερία του.

 

Μετά την απελευθέρωση της χώρας και τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους, οι Αχαιοί και πάλι έλαμψαν στα πεδία των μαχών για την απελευθέρωση δούλων αδελφών και εδαφών. Έλαμψαν, επίσης, στον οικονομικό τομέα, αλλά και στον πολιτικό, αναδεικνύοντας μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες, εκ των οποίων 14 έγιναν Πρωθυπουργοί της χώρας και δύο Πρόεδροί της.

 

Όσο δε αφορά το στρατιωτικό τομέα, το 12ο Σύνταγα, που παλαιά έδρευε στην Πάτρα, έλαβε μέρος σε όλες τις εξορμήσεις του Έθνους, ενώ κατά την πρόσφατη ιστορία (1940 - 1944) η Αχαΐα επλήγει από τη μανία των κατακτητών και συγκεκριμένα:

 

  • Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν οι Ιταλοί εισβολείς βομβάρδισαν τον άμαχο πληθυσμό της Πάτρας, σπέρνοντας το θάνατο και τον τρόμο.
  • Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής κατέστρεψαν ολοκληρωτικά την πόλη των Καλαβρύτων και εκτέλεσαν όλο τον άρρενα πληθυσμό της, ηλικίας από 13ων ετών και άνω.

 

Οι Γερμανοί προέβησαν επίσης σε καταστροφές και ομαδικές εκτελέσεις στα χωριά Ρογοί, Κερπινή, Ζαχλωρού, Βραχνί, Σούβαρδο καθώς και σε εκτελέσεις μοναχών και πυρπόληση των Μονών Αγίας Λαύρας και Μεγάλου Σπηλαίου.

 
Πόλεις & Χωριά
Πόλεις & Χωριά

Πάτρα

 

 

Το μεγαλύτερο λιμάνι της Πελοποννήσου και τρίτη σε μέγεθος πόλη της Ελλάδας, είναι η Πάτρα η πρωτεύουσα του νομού Αχαΐας. Είναι μια πολύμορφη πόλη, με μεγάλες πλατείες, πολύχρωμους κήπους και κτήρια με καμάρες. Χωρίζεται στην Άνω και Κάτω πόλη και ξεκινά από την παραλία φτάνοντας ως το Κάστρο.

 


 

Το Αίγιο είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Αχαΐας και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στις δυτικές ακτές του Κορινθιακού κόλπου. Το παλιό τμήμα της πόλης προς την παραλία κοσμείται ακόμη από τον πλάτανο που αναφέρει ο Παυσανίας στις περιηγήσεις του. Αξίζει να επισκεφθείτε τα ερείπια της αρχαίας πόλης, την εκκλησία της Παναγιάς της Τρυπητής που γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα και είναι κυριολεκτικά χτισμένη μέσα σε έναν βράχο, το μοναστήρι των Ταξιαρχών και το αρχαιολογικό μουσείο με σημαντικά ευρήματα από την περιοχή.

 


 

Η κωμόπολη της Ακράτας, της Δάφνης, και τα χωριά Αλισσός, Διακοφτό, Κάτω Αχαΐα, Λακόπετρα, Λόγκος, Μετόχι, Σελιανίτικα και Ψαθόπυργος είναι όμορφα χωριά με ωραίες ακρογιαλιές και αποτελούν γραφικά τουριστικά θέρετρα.

 

Τα χωριά - κωμοπόλεις: Δάφνη, Ζαρούχλα, Ζαχλορού, Καλέντζι, Κλειτοριά, Μίχας, Κάτω Αροανιά, Τριπόταμα, Φτέρη και Χαλανδρίτσα είναι όμορφα ορεινά χωριά - κεφαλοχώρια με πέτρινα σπίτια ιδανικά και για χειμερινές διακοπές. Στο νομό Αχαΐας δεσπόζουν τα Καλάβρυτα, μία πόλη με πολλά νερά, γραφική πλατεία και πλακόστρωτους δρόμους, που διαθέτουν και χιονοδρομικό κέντρο.

 
Αξιοθέατα
Αξιοθέατα

Στο Νομό Αχαΐας υπάρχουν διάσπαρτα απομεινάρια του αρχαίου κόσμου, που προκαλούν το θαυμασμό των επισκεπτών της περιοχής. Τα σπουδαιότερα από αυτά είναι: Αρχαία Αιγείρα, Αρχαία Κερύνεια, Αρχαία Ελίκη, Αρχαιότητες Αιγίου, Κάστρο Ρίου, Αρχαιότητες Πάτρας, Τείχος Δυμαίων, Γυφτόκαστρο, Σανταμέρι, Πόρτες, Αχαϊκό Λεόντιο, Αρχαία Φαρραί, Αρχαία Τριταία, Αρχαίοι Λουσοί, Αρχαίος Κλείτωρ, Αρχαία Ψωφίς και Αρχαία Πάος.

 

Αρχαία Αιγείρα

 

Στα όρια των Νομών Αχαΐας και Κορινθίας, πλησίον του χωριού Αιγές του Δήμου Αιγείρας, βρίσκεται η ακρόπολη της μυκηναϊκής πόλης, που λεγόταν Υπερησία ή Υπερησίη, οι κάτοικοι της οποίας έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Εκεί κοντά βρίσκονται επίσης τα ερείπια της κλασσικής - ελληνιστικής - ρωμαϊκής Αιγείρας, της οποίας σπουδαιότερα μνημεία είναι το Θέατρο, δύο Ναοί και το Γυμνάσιο. Πρόσφατα στην περιοχή του δημοτικού διαμερίσματος Οάσεως βρέθηκε οικισμός του 3ου π.Χ. αιώνα.

Αρχαία Κερύνεια


Πλησίον του χωριού Μαμουσιά του Δήμου Διακοπτού, στη δεξιά όχθη του ποταμού Κερυνίτη, υπάρχουν τα λείψανα της πανάρχαιας πόλης Κερύνεια, που για μερικούς ερευνητές, υπήρξε η ακρόπολη της ιωνικής πόλης Ελίκη. Εκτός από τα τείχη της πόλης ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει και το ελληνιστικό ηρώο, του οποίου η ανασκαφή ολοκληρώθηκε πρόσφατα.

Αρχαία Ελίκη


Τα ίχνη της αρχαίας πόλης έχουν χαθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η αρχαία Ελίκη καταστράφηκε στη διάρκεια ενός τρομακτικού σεισμού το χειμώνα του 373 π.Χ. και βυθίστηκε στη θάλασσα. Οι θρύλοι γύρω από τα απομεινάρια της αρχαίας Ελίκης θα σας μαγέψουν. Κάποιοι ψαράδες μάλιστα ισχυρίζονταν ότι όταν τα νερά ήταν ήσυχα, έβλεπαν στο βυθό τα ερείπια της πόλης.

Αρχαιότητες Αιγίου


Τα ευρήματα από την αρχαιότητα είναι διάσπαρτα γύρω από την πόλη. Προς την περιοχή της Δεξαμενής οι ανασκαφές αποκάλυψαν δύο ορθογώνια κτήρια του 500 Π.Χ. και 400 Π.Χ. αντίστοιχα. Η ίδια ανασκαφή επιβεβαίωσε επίσης την ύπαρξη ενός νεκροταφείου των κλασσικών χρόνων βορειοδυτικά του ίδιου σημείου, ενώ στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων (την κεντρική πλατεία της πόλης) ανακαλύφθηκαν τάφοι από την μυκηναϊκή εποχή. Προς τη θάλασσα δύο ακόμη νεκροταφεία (ένα ελληνιστικό και ένα ρωμαϊκό) ήρθαν επίσης στο φως.

Κάστρο Ρίου


Οχυρωματικό έργο του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β’, το 1499, χτίστηκε απέναντι από το κάστρο του Αντιρρίου, ώστε έτσι να ελέγχεται το θαλάσσιο πέρασμα, από το Ιόνιο Πέλαγος στον Κορινθιακό Κόλπο, που λεγόταν «Κιουτσούκ Τσανάκ Καλέ», δηλαδή «Μικρά Δαρδανέλλια».

Ρωμαϊκή Γέφυρα Πάτρας

 

Τμήμα της «Via Militariam», που ένωνε την Πάτρα με το Αίγιο. Βρίσκεται στη βόρεια είσοδο της πόλης, στη συμβολή των οδών Αρέθα και Νέας Εθνικής Οδού. Πρόκειται για μια σπάνιας ομορφιάς δίτοξη γέφυρα και είναι ένα από τα λιγοστά τεχνικά έργα της μορφής αυτής, που διασώθηκαν στην Ελλάδα. Η γέφυρα κατασκευάστηκε το 2ο-3ο αιώνα μ..Χ. στον ποταμό Καλλίναο, που σήμερα ρέει περί τα 100μ. νοτιότερα, και ήταν ενταγμένη στον επαρχιακό δημόσιο δρόμο που συνέδεε την Πάτρα με το Αίγιο.

Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Πάτρας

 

Μεγάλο τεχνικό έργο των ρωμαϊκών χρόνων. Ξεκινάει από τις πηγές «Νερομάνα» του Ρωμανού και καταλήγει, μετά από διαδρομή 6χλμ. στην Αρόη κάτω από το βυζαντινό κάστρο, όπου διατηρείται το καλύτερο τμήμα του.

Βυζαντινό-Φραγκικό Κάστρο Πατρών


Χτισμένο στη θέση της αρχαίας ακρόπολης την εποχή του Ιουστινιανού, επιδιορθώθηκε και έλαβε τη σημερινή του μορφή από τους Φράγκους της Δ’ Σταυροφορίας, στις αρχές του 13ου μ. Χ. αιώνα. Από την αρχαιότητα μέχρι το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε αδιάκοπα για την άμυνα της περιοχής, αλλά και ως φυλακή, με συνέπεια τις πολλές προσθήκες, που είναι εμφανείς.

Ρωμαϊκό Στάδιο


Ένα μοναδικό αρχαιολογικό μνημείο αποκαλύπτεται σιγά σιγά στο κέντρο της Πάτρας, στην κεντρική οδό Ηφαίστου. Πρόκειται για το ρωμαϊκό στάδιο που, ανάλογα, με διπλή αψίδα, υπάρχουν ακόμα δύο στον κόσμο, το ένα στη Ρώμη και το άλλο στη Μικρά Ασία.

Ρωμαϊκό Ωδείο


Στα δυτικά της Ακρόπολης, κοντά στην πλατεία Αγίου Γεωργίου και πλαισιωμένο από τις οδούς Γερμανού, Σωτηριάδου και Παντοκράτορος, βρίσκεται το Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας, το οποίο αναγέρθηκε στα μέσα του 2ου μ.Χ. αιώνα και νωρίτερα από το «Ηρώδειο» της Αθήνας. Διαθέτει όλα τα βασικά μέρη του θεάτρου, κοίλο, ορχήστρα, προσκήνιο, σκηνή και παρασκήνια. Είναι μικρότερο του Ηρώδειου και η χωρητικότητά του ανέρχεται σε περίπου 2.500 θεατές.

Τείχος Δυμαίων


Πλησίον του Αράξου του Δήμου Λαρισσού, βρίσκεται η σπουδαιότερη Μυκηναϊκή Ακρόπολη της Δυτικής Ελλάδας. Κατά τη μυθολογία το «Τείχος Δυμαίων» έχτισε ο ημίθεος Ηρακλής για την προστασία της «Δυμαίας Χώρας» (Ωλενός, Τευθέα, Λάρισα, Θέλπουσα, Φαιστός και άλλοι οικισμοί) από τις ληστρικές επιθέσεις των Ηλείων.

Γυφτόκαστρο


Βρίσκεται έξω από το χωριό Άρλα του Δήμου Ωλενίας. Λέγεται και κάστρο της Άρλας. Σήμερα αποτελεί το καλύτερα διατηρούμενο φραγκικό κάστρο στο Νομό. Το σχήμα του είναι πολυγωνικό και στο κέντρο του υπάρχει δεξαμενή.

Παλαιόκαστρο

 

Απομεινάρια από θεμέλια τειχών και υπόγειες στοές κοντά στο χωριό Τσαπλαναίικα στο δρόμο Πατρών - Χαλανδρίτσας μαρτυρούν την ύπαρξη κάστρου, το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά σε ιστορική πηγή το 1408 ως ένα από τα κάστρα του αρχιεπισκόπου Πατρών.

Αχαϊκό Λεόντιο


Στην ομώνυμη Κοινότητα, έχει βρεθεί οικισμός και ιερό της Αρτέμιδος, που χρονολογούνται τον 8ο π.Χ. αιώνα, ενώ σε διάφορες τοποθεσίες της περιοχής, όπως π.χ. στη θέση Άγιος Ιωάννης, έχουν βρεθεί θαλαμοειδείς τάφοι της υστερομυκηναϊκής εποχής. Επίσης, στη θέση Παλαιά Κτίρια, μεταξύ άλλων, έχει ανασκαφεί και ένας υδραγωγός, όπως και στη θέση Λουτρά έχει αποκαλυφθεί ρωμαϊκό λουτρό.

Αχαϊκή Φαρραί και Αρχαία Τριταία


  • Αρχαία (Αχαϊκή) Φαρραί: Μεταξύ των χωριών Πρέβεδος και Ίσωμα του Δήμου Φαρρών, έχουν αφήσει τα ίχνη τους οι αρχαίοι κάτοικοι της πόλης Φαρραί, που υπήρξε συνιδρύτρια πόλη της «Β’ Αχαΐκής Συμπολιτείας», το 281π.Χ. Ο επισκέπτης, θα βρεθεί μπροστά σε ένα πλήθος από αρχαιολογικά ευρήματα όπως: Ρωμαϊκό λουτρό, επιγραφές σε νεκροταφείο του Πρέβεδου, τεχνικούς τύμβους στη Σταρόλακκα και μυκηναϊκούς τάφους.
  • Αρχαία Τρίτεια ή Τρίταια: Πλησίον του χωριού Αγία Μαρίνα του Δήμου Τριταίας υπάρχουν τα ίχνη (τμήματα τοίχων και οικοδομήματα) της αρχαίας αχαϊκής πόλης Τρίτειας, την οποία είχε επισκεφθεί ο περιηγητής Παυσανίας.

Αρχαίοι Λουσοί


Κοντά στο χωριό Λουσικό του Δήμου Καλαβρύτων, το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο έχει φέρει στο φως τη σπουδαία αρκαδική πόλη Λουσοί, ενώ οι ανασκαφικές εργασίες συνεχίζονται. Έχουν ανασκαφεί ο ναός της Αρτέμιδος Ημερησίας, χτίσμα του 3ου π.Χ. αιώνα, η αγορά της πόλης και αρκετές ιδιωτικές οικίες.

Αρχαίος Κλείτωρ


Μέσα σε μια οργιαστική φύση και κοντά στην Κλειτορία του Δήμου Λευκασίου, σώζονται τα ανασκαφικά ευρήματα της αρχαίας πόλης-κράτους Κλείτωρ, που πρώτη από όλες τις αρκαδικές πόλεις έκοψε νομίσματα. Εκτός των τειχών της πόλης και του θεάτρου της, η αρχαιολογική σκαπάνη έχει αποκαλύψει και πλήθος άλλων αρχαιοτήτων. Κάθε καλοκαίρι τελούνται θεατρικές παραστάσεις με αρχαίες τραγωδίες.

Μυκηναϊκός οικισμός Χαλανδρίτσας


Η Χαλανδρίτσα κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή. Στην θέση Σταυρός, μέσα στην Χαλανδρίτσα, το 1985 κατά τις εκσκαφές για την ανέγερση κέντρου υγείας βρέθηκαν λείψανα προϊστορικού οικισμού.

Αρχαία Ψωφίς


Στα Τριπόταμα του Δήμου Αροανίας, βρίσκονται τα ερείπια της ισχυρής κατά την αρχαιότητα πόλης Ψωφίς, της οποίας είναι ορατά σήμερα τα τείχη, ενώ διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη, όπως κίονες και κιονόκρανα, σώζονται εντοιχισμένα σε νεότερης κατασκευής κτίρια. Σύντομα όμως θα αρχίσουν οι ανασκαφές για την αποκάλυψη της αρχαίας πόλης.

Αρχαία Πάος


Στο Δήμο Παΐων, Β.Α. του νέου οικισμού Πάος, “αναπαύονται” τα λείψανα της αρκαδικής πόλης Πάος, στην ακρόπολη της οποίας διατηρείται μια δεξαμενή όπου καταλήγει ένας πήλινος αγωγός. Έχουν βρεθεί επίσης, θεμέλια αρχαίου οικοδομήματος (πιθανόν ανακτόρων), θεμέλια ναού των Διοσκούρων, ορθογώνιοι πύργοι και μια πύλη.

 

 

 
Μουσεία
Μουσεία

Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας

 

Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας βρίσκεται στη βόρεια είσοδο της πόλης, επί της Νέας Εθνικής Οδού Πατρών - Αθηνών. Πρόκειται για ένα συγκρότημα κτηρίων, συνολικού εμβαδού 8.000τ.μ. Την πρόσοψη κοσμεί σφαιρικός θόλος, καλυμμένος από τιτάνιο, ο οποίος εδράζεται σε δεξαμενή 500τ.μ., συνδέοντας το Μουσείο με το υγρό στοιχείο και υπονοώντας τη σχέση της πόλης της Πάτρας με τη θάλασσα. Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις μεγάλες θεματικές ενότητες, οι οποίες καταλαμβάνουν αντίστοιχα τις τρεις αίθουσες του Μουσείου: την αίθουσα του Ιδιωτικού Βίου, την αίθουσα της Νεκρόπολης και την αίθουσα του Δημόσιου Βίου.

 

Πληροφορίες

Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά (εκτός Δευτέρας): 08.30- 15.00μ.μ

Διεύθυνση: Εθνική Οδό Πατρών Αθηνών και Αμερικής

Τηλ: 2610 420645

 

 


 

 

Μουσείο Λαϊκής και Παραδοσιακής Τέχνης Πάτρας

 

Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης ιδρύθηκε το 1977 από το Πολιτιστικό Κέντρο Πάτρας προκειμένου να φιλοξενήσει αντικείμενα και δραστηριότητες από τον νεοελληνικό λαϊκό πολιτισμό και στεγάζεται σε κτίριο του Σκαγιοπουλείου κληροδοτήματος (Κορυτσάς και Μαυροκορδάτου). Το συγκεντρωμένο υλικό αφορά τις αγροτικές δραστηριότητες της υπαίθρου αλλά και της πόλης που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην κοινωνικοοικονομική ζωή και εξέλιξη της περιοχής.

 

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Σκαγιοπούλειο (Κορυτσάς και Μαυροκορδάτου)

Τηλ.: 2610 334713

 

 


 

 

Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο Πάτρας

 

Ιδρύθηκε το 1973 από τον Γιάννη Μελετόπουλου και Θεόδωρου Παπαναγιώτου και στεγάζεται στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης με εκθέματα κυρίως πολεμικά του 1821.

 

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Πλ. Βασ. Γεωργίου Α' 3, 6ος όροφος

Ώρες Λειτουργίας: 11.00 - 13.00 εκτός Παρασκευής και Δευτέρας,

Τηλ.: 2610 274962

 

 


 

 

Μουσείου Τύπου Πάτρας

 

Το Μουσείο Τύπου της ΕΣΗΕΠΗΝ είναι μοναδικό στο είδος του στην Ελλάδα. Διαθέτει εφημερίδες από το 1815 έως σήμερα 1300 διαφορετικών τίτλων, που περιέχονται σε 900 τόμους από όλη την Ελλάδα, 1000 περιοδικά από το 1852 και έπειτα, 67 ημερολόγια της περιόδου 1879- 1970, σπάνιες εκδόσεις και τίτλους βιβλίων.

 

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Μαιζώνος 200

Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά Δευτέρα-Παρασκευή 9.00-13.00,

Τηλ.: 2610 310488

 

 


 

 

Δημοτική Πινακοθήκη Πάτρας

 

Ιδρύθηκε το 1988 και από το 2000 λειτουργεί στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης Πάτρας με σκοπό την παρουσίαση της εικαστικής δημιουργίας, παρέχοντας εικαστική παιδεία μέσω της υλοποίησης προγραμμάτων εκθέσεων, παράλληλων εκδηλώσεων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

 

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Η Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών λειτουργεί στην ισόγεια αίθουσα του κτιρίου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης με δυνατότητα εισόδου σε άτομα με κινητικά προβλήματα.

Εκθεσιακός Χώρος: Μαιζώνος 110

Τηλ.: 2610-966235, 222049

Ώρες Λειτουργίας: Καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 10:00 - 13:00 & 18:00 - 21:00, Κυριακή 10:00 - 13:00,

Είσοδος Δωρεάν

 

 


 

 

Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου

 

Στεγάζεται στο κτίριο της παλιάς Δημοτικής Αγοράς του Αιγίου, που αποδίδεται στο Γερμανό αρχιτέκτονα Ε. Τσίλλερ και έχει κτιστεί το 1890. Το κτίριο είναι θαυμάσιας αρχιτεκτονικής και περιλαμβάνει μεγάλο κεντρικό αίθριο που πλαισιωνόταν από τα καταστήματα της αγοράς ενώ σήμερα φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το Μουσείο αναπτύσσεται στην ανατολική μεγάλη πλευρά του κτιρίου της παλαιάς αγοράς, όπου υπάρχουν έξι αίθουσες και εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από τα νεολιθικά χρόνια έως τα ύστερο-ρωμαϊκά.

 

Πληροφορίες

Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη έως Κυριακή (Δευτέρα κλειστά) 08:30-15:00

Εισιτήρια: Ολόκληρο €2, Μειωμένο €1

 

 


 

 

Δημοτικό Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αιγίου

 

Στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό πέτρινο κτίριο περίπου διακοσίων ετών με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική: διώροφο από πέτρα, με πάχος τοίχου ενός μέτρου και μεγάλα παράθυρα. Η κατασκευή του χρονολογείται από το 1830 που ανήκε σε πλούσια οικογένεια σταφιδέμπορων και έγινε μουσείο το 1997. Αποτελείται από δέκα συνολικά αίθουσες που φιλοξενούν αξιόλογα εκθέματα που καλύπτουν όλες τις ιστορικές περιόδους και ασχολίες των κατοίκων από την αγροτική ζωή της επαρχίας: διάφορα σκεύη, αργαλειοί, έπιπλα, μηχανήματα, υφαντουργικά υλικά και εθνικές ενδυμασίες.

 

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Οδός Δεσποτοπούλων 2, Αίγιο

Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινά (εκτός Σαββάτου και Κυριακής) 8:30 - 13:30

Τηλ: 26910 62106, 24377, -23848

 

 


 

 

Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος

 

Ένα από τα πλέον ιστορικά Μνημεία της πόλης είναι το Δημοτικό Μουσείο του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος. Ο ιστορικός και μαρτυρικός αυτός χώρος συνδέεται άρρηκτα με τα γεγονότα της κατοχής και κυρίως με τη φρικτή τραγωδία της 13ης Δεκεμβρίου 1943. Εδώ οι κάτοικοι της πόλης των Καλαβρύτων γνώρισαν και υπέστησαν τη βαναυσότητα της ναζιστικής θηριωδίας: υπήρξε ο κατά τρόπο παραπλανητικός χώρος της συγκέντρωσής τους, του απάνθρωπου διαχωρισμού των οικογενειών, του οδυνηρού αποχωρισμού, του φρικτού εγκλεισμού των γυναικόπαιδων και του βίαιου απεγκλωβισμού τους.

 

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Α. Συγγρού 1-5, Καλάβρυτα

Τηλ.: 26920-23.646

 

Ανοικτό: Τρίτη - Κυριακή

Χειμερινό ωράριο: 09:00 έως 16:00

Θερινό ωράριο: 10:00 έως 17:00

 

 


 

 

Μουσείο Σπηλαίου Λιμνών και Λαογραφικό Μουσείο Κλειτορίας

 

Στο χωριό Καστριά του Δήμου Κλειτορίας όπου και βρίσκεται το Σπήλαιο των Λιμνών, λειτουργεί Μουσείο με ευρήματα από την εξερεύνηση του σπηλαίου ενώ στην Κλειτορία υπάρχει ένα Λαογραφικό Μουσείο, έργο του Πολιτιστικού Συλλόγου Κλειτορίας που ιδρύθηκε το 1989. Εκθέτει παραδοσιακό γεωργικό και αγροτικό εξοπλισμό, παραδοσιακά υφαντά, τοπικές φορεσιές, κεντήματα, παραδοσιακά οικιακά σκεύη και πολλά άλλα.

 

Πληροφορίες:

Μουσείο Κλειτορίας τηλ: 26920-31625

Μουσείο Σπηλαίου Λιμνών τηλ: 26920 31001, 26920 31633

 
Παραλίες & Φύση
Παραλίες & Φύση

Παραλίες


Στις παραλίες της Αχαΐας τουλάχιστον ένα είναι βέβαιο, ότι δε θα πλήξετε, είτε πάτε δυτικά στα νερά του Ιόνιου Πελάγους, είτε ανατολικά στον Πατραϊκό και Κορινθιακό Κόλπο. Παραλίες με αμμουδιά, βότσαλο, αμμοβότσαλο, βραχώδεις στις σκιές των βουνών και λόφων, παραλίες με όρμους, απόμερες - κοσμοπολίτικες, γραφικές, ήρεμες, ατίθασες. Για όλα τα γούστα. Και δίπλα στη θάλασσα, εκεί που σκάει το κύμα, πλήθος από μπαρ, καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες. Για καφέ, ποτό, ούζο, φαγητό με θαλασσινές λιχουδιές.

 

Από την Αιγείρα ως το Ρίον, η θάλασσα και οι παραλίες έχουν λίγο - πολύ κοινά χαρακτηριστικά. Νερά πεντακάθαρα, αρκετά δροσερά, με βυθό που σας προκαλεί να τον εξερευνήσετε.

 

Από βότσαλο και αμμοβότσαλο οι παραλίες, έχουν μέσο πλάτος 3-5 μέτρα. Κι όταν σας κάψει ο ήλιος, θα βρείτε σίγουρα κάποιο ίσκιο καθώς ουκ ολίγα δέντρα (κυρίως αλμυρίκια) υπάρχουν εγγύς του γιαλού. Ακόμα καλύτερα βεβαίως θα περάσετε στα ταβερνάκια που βρίσκονται συνήθως δύο βήματα κοντά σας.

 

Από το Ρίον έως τα Καμίνια τα νερά συνεχίζουν να είναι δροσερά αλλά κυριαρχεί πια το αμμοβότσαλο. Και εδώ πάντως ίδιο το σκηνικό. Παραλίες πλάτους 3-5 μέτρων, με δένδρα για ίσκιο και δεκάδες ταβερνάκια εκεί που σκάει το κύμα.

 

Από την Κάτω Αχαΐα και έως την Καλογριά, χορτάστε άμμο. Εδώ τα νερά είναι πιο ζεστά και η θάλασσα πιο ξέβαθη (ρηχή). Αναμφίβολα είναι ο ιδανικός τόπος για όσους ξαπλώνουν το κορμί τους με τις ώρες για να το μαυρίσει ο ήλιος. Πολυσύχναστες, οργανωμένες παραλίες (Λακκόπετρα, Νιφορέικα, Καλαμάκι, Καλογριά) πλάτους άνω των 10 μέτρων (στην Καλογριά και στο Γιαννισκάρι μην προσπαθήσετε να μετρήσετε, είναι ατέλειωτο το πλάτος) προσφέρονται για ηλιοθεραπεία αλλά και παιχνίδι. Πολύ παιχνίδι. Ρακέτες, beach - soccer, τρέξιμο στην άμμο.

 

Δε θα μπορούσε βέβαια να λείπει και η διεθνής αναγνώριση για τις όμορφες και καθαρές παραλίες του Νομού. Έτσι, γαλάζιες σημαίες απονεμήθηκαν για το 2009, στις παραλίες Καλογριάς, Λακκόπετρας, Ακταίο Ρίου, Διγελιώτικα και Αλυκή Αιγίου, Ροδοδάφνης (Αβύθου), Σελιανιτίκων, Λόγγου, Πούντα Διακοπτού). Όλες οι παραλίες έχουν εύκολη πρόσβαση από τις Παλαιές Εθνικές Οδούς Κορίνθου - Πατρών και Πατρών - Πύργου.

 

Πιο κάτω αναφέρουμε τις παραλίες σε τρεις γεωγραφικές περιοχές της Αχαΐας:

 

 

Αιγείρα έως Ρίο

Ρίο έως Αλισσό

Κάτω Αχαΐα έως Καλόγρια

Αιγείρας

Αγυιάς

Κάτω Αχαϊας

Οικονομαιίκων

Παραλίας

Αλυκών

Ακράτας

Ροϊτίκων

Νιφοραιίκων

Ποροβίτσας

Μονοδενδρίου

Καλαμακίου

Κρυονερίου

Τσουκαλαιίκων

Μαύρης Μύτης

Πλατάνου

Καμινιών

Γιαννισκάρι

Τράπεζας

Αλισσού

Καλόγριας

Διακοπτού

Ελαιώνα

Ροδιάς

Νικολαιίκων

Βαλιμιτίκων

Τεμένης

Διγελιωτίκων

Άκολης

Σελιανιτίκων

Λόγγου

Λαμπίρι

Παναγοπούλας

Καμαρών

Κάτω Ροδινής

Ψαθόπυργου

Αραχοβιτίκων

Αγίου Βασιλείου

Ακταίον

 

 

 


 

 

Βουνά


Ο Νομός Αχαΐας καλύπτεται σε μεγάλο μέρος από λόφους και βουνά που τα συνοδεύουν θρύλοι, μύθοι, παραδόσεις αλλά και πλούσια ιστορία καθώς αποτέλεσαν ορμητήρια των ασυμβίβαστων κατοίκων της περιοχής που έκαναν στόχο της ζωής τους να δουν την Ελλάδα ελεύθερη. Τόσο επί Τουρκοκρατίας όσο και επί Γερμανικής κατοχής τα βουνά αυτά φιλοξένησαν το ασίγαστο πάθος των Αχαιών να απελευθερώσουν τον τόπο τους. Τα βουνά της Αχαΐας όμως αποτελούν και ένα υπέροχο «μωσαϊκό» χλωρίδας και πανίδας αλλά και πεδίο έκφρασης μιας ενδιαφέρουσας παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.

 

 

 

Παναχαϊκό Όρος (1.926μ.)

 

Στη «βιτρίνα» του Νομού για τον ταξιδιώτη που έρχεται διά θαλάσσης και φθάνει στο λιμάνι της Πάτρας, δεσπόζει ο Παναχαϊκός με υψόμετρο 1926μ. Οι ποταμοί Γλαύκος και Σελινούντας αποτελούν τα φυσικά σύνορα του όρους καθώς βρέχουν τους πρόποδες των δύο πλευρών του. Παλιά το βουνό το έλεγαν και Βοϊδιάς. Τότε είχε και πλούσια βλάστηση και δάση, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων φρόντισε να καταστρέψει η ανεξέλεγκτη υλοτομία και η υπερβόσκηση. Επόμενο ήταν λοιπόν να επέλθει διάβρωση και να ακολουθήσουν κατολισθήσεις στα ασταθή εδάφη του. Τη μοίρα της χλωρίδας είχε και η πανίδα που δέχτηκε μεγάλο πλήγμα από το ανεξέλεγκτο κυνήγι. Ευτυχώς όμως διασώθηκαν περιοχές με όμορφα δάση αλλά και σημαντικά στοιχεία της χλωρίδας και πανίδας του βουνού. Η Ρακίτα, το Μικρόνι, το Πρασούδι είναι μερικές απ’ τις τοποθεσίες που μαρτυρούν το «ένδοξο» παρελθόν του βουνού αλλά και καθιστούν ελκυστικό το παρόν του.

 


Όρος Ερύμανθος (2.224μ.)

 

Στα σύνορα με το Νομό Ηλείας, εκεί που χαμηλώνει ο Χελμός, ψηλώνει το όρος Ερύμανθος. Οι Δήμοι Αροανίας, Καλαβρύτων, Τριταίας και Φαρρών μοιράζονται τις ομορφιές και τις χάρες του.

 

Ο βασιλιάς της Αρκαδίας Λυκάονας, λένε "όσοι τον γνώριζαν, είχε έναν απόγονο που οι μετέπειτα Έλληνες τον έκαναν βουνό".

 

Εδώ ζούσε και εκείνος ο φοβερός και τρομερός κάπρος που εξολόθρευσε ο Ηρακλής, ή δόξασαν το γιό του Δία και της Αλκμήνης.

 

Πιο σίγουρο απ’ όλα πάντως είναι ότι το βουνό αυτό αποτέλεσε το καταφύγιο των κατατρεγμένων και το ορμητήριο των επαναστατημένων τόσο επί Τουρκοκρατίας όσο και επί γερμανο-ιταλικής κατοχής.

 

 

Όρος Χελμός ή Αροάνια (2.355μ.)

 

Κοντά στα σύνορα με το Νομό Αρκαδίας, στην περιοχή των Καλαβρύτων στέκεται αγέρωχος ο Χελμός με υψόμετρο 2.355μ.

 

Στα σλαβικά το όνομά του σημαίνει χιονισμένο βουνό αν και τον λένε και Αροανία εκ του Αροάνιου ποταμού που πηγάζει στο Πλανητέρο, μια θαυμάσια περιοχή στην πλαγιά του όρους.

 

Από τη Νεραϊδόραχη ως τα Ύδατα της Στυγός, από το Πλανητέρο ως το Χιονοδρομικό Κέντρο των Καλαβρύτων, από το Ελατόφυτο ως το Σούβαρδο, εκατοντάδες είναι τα σημεία που προκαλούν το θαυμασμό του επισκέπτη.

 

Ακόμα κι αν δεν έχετε ανακαλύψει τη μαγεία της πεζοπορίας και της ορειβασίας, ξεκινήστε απ’ το Χελμό. Είναι σίγουρο ότι θα γίνετε λάτρεις των σπορ. Στο δίκτυο «NATURA 2000» έχει ενταχθεί και ο Χελμός.

 

 

Αφροδίσιο (1.445μ.)

 

Με πλάτη στην Αρκαδία, μεταξύ Τριποτάμων και Δάφνης ορθώνεται το Αφροδίσιο Όρος με υψόμετρο 1.445 μ.

 

Εκεί σκαρφάλωσαν και τα όμορφα πέτρινα χωριά Βεσίνι και Δεχούνι που αποτελούν παραδοσιακούς οικισμούς και νοτιότερα η Δάφνη (Στρέζοβα) με το Βυζαντινό Μοναστήρι της Ευαγγελίστριας.

 

Ο Σειραίος, ποταμός δίνει τη δροσιά του στους πρόποδες του βουνού.

 

Το βουνό ονομάστηκε έτσι από τα περίφημα λουτρά της Αφροδίτης.

 

Πάνω στο Αφροδίσιο όρος, βρίσκεται το μοναδικό δάσος της Μπαρμπούς με τις αιωνόβιες καστανιές που είναι χαρακτηρισμένο ως μνημείο της φύσης. Σ’ όλο το βουνό, βρίσκουν καταφύγιο και τροφή κοπάδια από αγριογούρουνα.

 

Την περίοδο του κυνηγιού, γίνονται οργανωμένες εξορμήσεις κυνηγών.

 

 


 

 

Φύση


Όλοι οι μήνες του χρόνου συνιστούν μια γοητευτική εμπειρία για τον επισκέπτη καθώς οι εναλλαγές του τοπίου, οι φυσικές ιδιομορφίες του και οι ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες, ανοίγουν διάπλατα ένα «παράθυρο» για διαμονή και τους 12 μήνες του χρόνου, γεμάτη εκπλήξεις και ποιοτικά χαρακτηριστικά.

 

Σπήλαιο των Λιμνών-Καστριών Το Σπήλαιο είναι ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης. Εκτός από τους λαβυρινθώδεις διαδρόμους, τις μυστηριώδεις στοές και τους παράξενους σταλακτιτικούς σχηματισμούς, το «Σπήλαιο Λιμνών» έχει κάτι το αποκλειστικά δικό του, που δεν υπάρχει σε άλλα γνωστά σπήλαια. Είναι οι αλλεπάλληλες κλιμακωτές και μάλιστα σε τρεις ορόφους λίμνες του, που το καθιστούν μοναδικό στο είδος του στον κόσμο.

 

Φαράγγι του Βουραϊκού Από το φαράγγι του Βουραϊκού περνά ο μύθος που θέλει τον Ηρακλή να τραβά μια μαχαιριά με το σπαθί του στη θέση «Πόρτες» κόβοντας στα δύο το βράχο που του έκλεινε το πέρασμα για να φτάσει κατ’ άλλους στον Ευρυσθέα, κατ’ άλλους στην αγαπημένη του Βούρα την κόρη της Ελίκης. Από τη Βούρα, πήρε το όνομά του ο Βουραϊκός, που οι αρχαίοι τον έλεγαν Ερασίνο. Άλλο όμως ο μύθος και άλλο ο νόμος της φύσης που δίνει στο μοναδικό αυτό φαινόμενο αξεπέραστη ομορφιά και στην περιοχή χιλιάδες τουρίστες καθώς έχει χαρακτηριστεί η θεαματικότερη σιδηροδρομική γραμμή των Βαλκανίων.

 

Δάσος Στροφυλιάς-Λιμνοθάλασσα του Πάππα, Λίμνη Πρόκοπου-Υγρότοπος Κοτυχίου Ένα μοναδικής οικολογικής αξίας οικοσύστημα απλώνεται γύρω από το υπέροχο δάσος της Στροφυλιάς, που είναι και ένα από τα μεγαλύτερα δάση της Μεσογείου. Ο Θεός ...είχε κέφια όταν έφτιαξε τη Στροφυλιά και το κέφι του μεταδίδεται κάθε φορά στον επισκέπτη αυτής της αχανούς έκτασης των 20.000 στρεμμάτων, του δάσους με τα «ομπρελοειδή» πεύκα, τα κουκουνάρια, τις μυρτιές, τα ρείκια και τα βελανίδια, που απλώνεται λίγα χιλιόμετρα δυτικότερα του Αράξου, μία ώρα μακριά από την Πάτρα, σε ζώνη παράλληλη με το γαλανό ατελές της θάλασσας της Καλογριάς, και αποτελεί ιδανικό τόπο για να απολαύσει κανείς απέραντη αμμουδιά με σκιά στα λίγα μέτρα.

 

Δάσος Μπαρμπούς Κοντά στο χωριό Νάσια στο Αφροδίσιο βουνό βρίσκεται το δάσος της Μπαρμπούς που με την πυκνή του βλάστηση αποτελεί μια πραγματικά αξιοθαύμαστη ορεινή όαση. Αιωνόβιες καστανιές, από την εποχή της Ενετοκρατίας, κρανιές και βελανιδιές προσφέρουν τη δροσιά και τα κλαδιά τους σε σπάνια πουλιά και ζώα, ιδίως αγριογούρουνα.

 

Δάσος Κάνισκας Δασική έκταση 12.860 στρεμμάτων, το μεγαλύτερο δρυόδασος του Νομού με πλούσια φυσική ομορφιά το οποίο συντηρεί πληθυσμούς διάφορων ζωϊκών ειδών, προσφέρεται για την ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων (Mountain bike, αθλημάτων βουνού) και ήπιων μορφών τουρισμού.

 

Κλήμα Παυσανία Πάνω στο δρόμο Κλειτορίας-Τρίπολης, δέκα χιλιόμετρα από την Κλειτορία, υπάρχει το κλήμα του Παυσανία τρεις εντυπωσιακά υπερμεγέθεις κορμοί αναρριχώνται στα υπεραιωνόβια πουρνάρια, δίπλα στο παλιό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.

 

Ύδατα της Στυγός Στη βραχώδη και επιβλητική Νεραϊδόρραχη του όρους Χελμός και σε υψόμετρο 2.100 μέτρων βρίσκονται τα Ύδατα της Στυγός. Τα νερά σχηματίζουν έναν εντυπωσιακό καταρράκτη σε ύψος 200 μέτρων περίπου και εισβάλλουν στην κοίτη του Κράθι ποταμού. Η μυθολογία έπιασε μολύβι και χαρτί και ξέχασε να σταματήσει το γράψιμο. Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι τα νερά της Στύγας φρουρούσαν τον Άδη και τρομοκρατούσαν θεούς και θνητούς που ορκίζονταν ψέματα.

 

Λίμνη Τσιβλού Είναι ίσως από τις πιο βαθιές αναπνοές που παίρνει το τοπίο στην ορεινή Αχαΐα, η αλπική λίμνη του Τσιβλού που με την αναπάντεχη παρουσία της συναγωνίζεται και σχεδόν ξεπερνά σε ομορφιά το περίφημο ελατόδασος της Ζαρούχλας που περιβάλλει με πράσινα «τσίνορα» το βαθύ της μπλε.

 

Λάδωνας Ποταμός Ο Λάδωνας είναι ο υδάτινος «δεσμός» των Νομών Αχαΐας και Αρκαδίας, και ένας από τους αρχαιότερους ποταμούς που η μυθολογία τον ήθελε «δράκοντα», τόπο για θεϊκά ραντεβού και μάχες αναρίθμητες από τις οποίες έχει παρελάσει όλο το δωδεκάθεο. Ο Λάδωνας των αρχαίων, έχει γίνει εσχάτως ο ποταμός των σπορ, (ράφτινγκ, καγιάκ, ψάρεμα, πεζοπορία).

 

Λίμνη Λάδωνα Νοτιοδυτικά της Δάφνης, «ακουμπά» το Δήμο Παΐων η τεχνητή λίμνη του Λάδωνα. Πρόκειται για μια λίμνη που προβάλλει ανέλπιστα μέσα από τον καταπράσινο ορεινό όγκο που καθρεφτίζεται στα νερά της. Προσφέρεται για κολύμπι, ψάρεμα και περισυλλογή. Ο Ναυτικός Αθλητικός Όμιλος Δάφνης, αξιοποιεί τη λίμνη του Λάδωνα όπως και τον ίδιο τον ποταμό με εγκαταστάσεις καγιάκ, ράφτινγκ και κωπηλασίας.

 

Πηγές Αροανίου-Λάδωνος (Πλανητέρο-Λυκούρια) Στις πηγές του Αροανίου, ο οποίος είναι υδροδότης του Λάδωνα και 7,5χλμ. από την Κλειτορία μυρίζει πέστροφα. Ο λόγος; Το ιχθυοτροφείο που λειτουργεί στην περιοχή του Πλανητέρου κάτω από την προστατευτική ομπρέλα των πλατάνων και το ψιθυριτό του νερού. Εδώ έχει αρχίσει ακόμη και η παραγωγή σολομού, ποικιλίας του Ειρηνικού Ωκεανού.

 

Ποταμός Κράθης Ο Κράθις βρέχει τα περίφημα Κλουκινοχώρια (Ζαρούχλα, Αγία Βαρβάρα, Σόλο, Περιστέρα, Μεσορούγι και Βουνάκι), έχει ως βασικό υδροδότη του τα νερά της Στύγας και τη λίμνη του Τσιβλού και καταλήγει στον Κορινθιακό Κόλπο.Ο Κράθις δρόσιζε τους ξακουστούς Βαρβαρίτες μαστόρους που έδρασαν εδώ φτιάχνοντας υπέροχους αμυντικούς πύργους. Ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας ξάφνιαζε και τον Παυσανία ο οποίος αναφέρει ότι ρέουν δύο ποταμοί, ο ένας υπέργειος και ο άλλος υπόγειος.

 

Αροάνιος Ποταμός Ο Αροάνιος έχει τις πηγές του καλά προστατευμένες στους πρόποδες του Χελμού στα όρια του Πλανητέρου, διασχίζει την κοιλάδα της Κατσάνας και δίνει στη ροή του «ραντεβού» με το χείμαρρο Κλείτορα και τον αρχαιότερο των πελοποννήσιων ποταμών το Λάδωνα με τον οποίο ενώνεται για να φτάσει στην τεχνητή λίμνη της Δάφνης.

 

Τευθέας Ποταμός Πηγάζει απ’ την καρδιά του Ερύμανθου, κάτω από τις ψηλότερες κορυφές του βουνού. Στον άνω ρου διαρρέει ορμητικά τη βαθιά εντυπωσιακή χαράδρα μεταξύ Ωλονού (2.221μ.) και Προφήτη Ηλία (2.124μ.) κρατώντας μόνιμα νερά πολύ ψηλά ακόμη και το καλοκαίρι. Μεγάλοι καταρράκτες σχηματίζονται στην κοίτη του ποταμού και στα ρέματα που χύνονται σ’ αυτόν από την πλευρά του απόκρημνου όγκου του Προφήτη Ηλία.

 

Κριός Ποταμός Ο Κριός πηγάζει από το δάσος Περιθωρίου και Σαραντάπηχου, διασχίζει όλο το Δήμο Αιγείρας από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα δίνοντας ζωή στα γύρω χωριά του Δήμου.

Αιγείρα έως Ρίο

Ρίο έως Αλισσό

Κάτω Αχαΐα έως Καλόγρια

Αιγείρας

Αγυιάς

Κάτω Αχαϊας

Οικονομαιίκων

Παραλίας

Αλυκών

Ακράτας

Ροϊτίκων

Νιφοραιίκων

Ποροβίτσας

Μονοδενδρίου

Καλαμακίου

Κρυονερίου

Τσουκαλαιίκων

Μαύρης Μύτης

Πλατάνου

Καμινιών

Γιαννισκάρι

Τράπεζας

Αλισσού

Καλόγριας

Διακοπτού

Ελαιώνα

Ροδιάς

Νικολαιίκων

Βαλιμιτίκων

Τεμένης

Διγελιωτίκων

Άκολης

Σελιανιτίκων

Λόγγου

Λαμπίρι

Παναγοπούλας

Καμαρών

Κάτω Ροδινής

Ψαθόπυργου

Αραχοβιτίκων

Αγίου Βασιλείου

Ακταίον

 
Εναλλακτικός Τουρισμός
Εναλλακτικός Τουρισμός

Καταδύσεις

 

Οι θάλασσες της περιοχής παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον για τους αυτοδύτες καθώς ‎διαθέτουν γεωμορφολογικές ιδιαιτερότητες (βραχώδεις ή αμμώδεις ακτές και μικρές νησίδες και βραχονησίδες) καθώς και υδρολογικά, κλιματολογικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά που δημιουργούν μια πολυπίκοιλη σύνθεση θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας... Λιβάδια από ποσειδωνίες και άμμο, βραχώδη συμπλέγματα, ύφαλοι, κάθετα κοψίματα και μικρές ξέρες, διαμορφώνουν πολύ καλές συνθήκες για τους θαλάσσιους οργανισμούς. Ο βυθός της περιοχής είναι εξαιρετικά πλούσιος σε ποικιλίες ψαριών, οστρακόδερμων, μαλακίων, γυμνοβράγχιων, εχινοδέρμων, πολύποδων, ανθοζώων και άλλων, ενώ επικίνδυνα υδρόβια εκτός από αχινούς δεν συχνάζουν στην περιοχή.

 

Επίσης, ο επίδοξος δύτης, εκτός από τους κατοίκους του βυθού θα συναντήσει στον πυθμένα του Πατραϊκού και του Κορινθιακού και τα απομεινάρια της ιστορίας, τα ναυάγια, που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την έκταση των δύο κόλπων. Υπάρχουν πάνω από δέκα ναυάγια στην περιοχή, τα περισσότερα εκ των οποίων βυθιστήκαν κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου.

 

Στην Πάτρα λειτουργούν οργανωμένες σχολές καταδύσεων:

 

  • Καραφλός Χρήστος, Νόρμαν 44, τηλ. 2610.435.104, www.patrasdivingcenter.gr
  • Νικολόπουλος Νίκος, Αγ. Σοφίας 62, τηλ.2610.454.714, www.ioniandivers.gr
  • Κατριβέσης Νεκτάριος, τηλ. 69.46.52.57.71, www.nekdiving.gr

 

 


 

 

Ορεινός Εναλλακτικός Τουρισμός "Ατραπός" Αν σαs συναρπάζουν τα ταξίδια στη φύση, αν σαs ενδιαφέρει η ιστορία και ο πολιτισμόs του παρελθόντοs, αν σαs συγκινεί να εξερευνείτε απόμακρεs γωνιές τηs Ελλάδαs και αν σαs αρέσει η xαλαρή εξάσκηση με καλή παρέα, τότε είστε στο σωστό μέροs! H ΑΤΡΑΠΟΣ θα σας βοηθήσει να κάνετε τη ζωή σας καλύτερη και να την απολαύσετε.

 

Οι σκοποί της είναι η ανάδειξη, η προβολή και η προστασία των ιδιαίτερων φυσικών, ιστορικών και λαογραφικών χαρακτηριστικών των ορεινών περιοχών της Ελλάδας και η προώθηση ήπιων και εναλλακτικών μορφών τουρισμού. Στόχοι της είναι η ανάδειξη του ενιαίου αλλά και πολύπλευρου χαρακτήρα της κάθε περιοχής και η βαθύτερη και πιο γόνιμη επαφή του επισκέπτη με την περιοχή. Επιδίωξή της είναι η μεγαλύτερη σύνδεση περιήγησης και πολιτισμού.

 

Στις δραστηριότητές της περιλαμβάνονται:

 

  • η εκπόνηση μελετών ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού γενικά και ανάδειξης περιοχών πεζοπορικού ενδιαφέροντος με τη δημιουργία δικτύου μονοπατιών ειδικότερα
  • η έκδοση εντύπων (χαρτών, τουριστικών οδηγών, φυλλαδίων κ.λπ.) για την προβολή και την κατάδειξη των στοιχείων ενδιαφέροντος κάθε περιοχής
  • η οργάνωση περιηγητικών εκδρομών σύμφωνα με καθορισμένο πρόγραμμα (πεζοπορία- ιστιοπλοΐα)
  • η διοργάνωση πολιτιστικών και άλλων εκδηλώσεων
  • οι παρεμβάσεις για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος των ορεινών περιοχών

 

Επικοινωνία:

 

Αγ. Ανδρέου 197

Τ.Κ.: 262 22 ΠΑΤΡΑ
Τηλ/Fax: 2610 426670
Κινητό: 69.45.80.86.84
Ε-mail: atrapos@atrapos.com
Site: www.atrapos.com

 

 


 

 

Λέσχη Αλεξιπτώτου Πλαγιάς Πάτρας Στην ΛΕ.ΑΛ.Π.ΠΑ πραγματοποιούνται σεμινάρια μετεωρολογίας, ανεμοπορίας, παροχής πρώτων βοηθειών και διάσωσης, και προσκαλούνται για το σκοπό αυτό Έλληνες και ξένοι ειδικοί, προκειμένου τα μέλη της να πετούν με πλήρη γνώση του αντικειμένου και με την μεγαλύτερη ασφάλεια. Προσκαλεί και συνεργάζεται με αεραθλητικά σωματεία άλλων χωρών, προκειμένου ξένοι και έμπειροι πιλότοι, να εκπαιδεύσουν τα μέλη της και να τους μεταδώσουν την εμπειρία τους. Παράλληλα προσκαλείται και συμπληρώνει, με τη συμμετοχή των μελών της και επιδείξεις, προγράμματα εκδηλώσεων της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, της Νομαρχίας Αχαΐας και των περιφερειακών Δήμων του Νομού, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται με τους Δήμους για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, προσφέροντας έτσι κοινωνικό έργο.

 

Ο Ομπλός, το Παναχαϊκό αλλά και ο Σκιαδάς το Σαντομέρι και τα Καλάβρυτα φιλοξενούν συναντήσεις, αγώνες Κυπέλλου και Πρωταθλήματος και γίνονται έτσι πόλος έλξης αθλητών από όλη τη χώρα δίνοντας την ευκαιρία για ευγενή άμιλλα των αθλητών αλλά και για γιορτή και γλέντι. Παράλληλα οι Πατρινοί αθλητές του Σωματείου με τις συνεχείς συμμετοχές τους και διακρίσεις τους σε Πανελλήνιους αγώνες, καταξιώνονται στο χώρο και αναγνωρίζονται σαν πολύ αξιόλογοι πιλότοι και καλοί φίλοι.

 

Επικοινωνία:

 

Αρβανίτης Βαγγέλης, Γρ. ΛΕΑΛΠΠΑ

Μαυρομανδήλα Τρωτού
Τ.Κ.: 26222

Τηλ./Fax: 2610.329.366

E-mail: info@patras-paragliding.gr 
Site: www.patras-paragliding.gr

 

 


 

 

Greek Paintball Parks Πάτρας Oι εγκαταστάσεις των GREEK PAINTBALL PARKS Πατρών βρίσκονται σε ένα χώρο 4.000 τ.μ. στην περιοχή της Οβρυάς.

 

H δομή του χώρου καθώς και η οργάνωση του, αναδεικνύουν το απόλυτο γήπεδο PAINTBALL. Το άνετο parking, η αίθουσα ενημέρωσης, τα αποδυτήρια, το cafe, ο χώρος για τη συντήρηση του εξοπλισμού, συμβάλλουν στην άριστη εξυπηρέτηση των επισκεπτών. Το γήπεδο είναι εξ'ολοκλήρου περιφραγμένο με ειδικό προστατευτικό δίχτυ ύψους έξι μέτρων, εξασφαλίζοντας την απόλυτη ασφάλεια των θεατών. Τα εμπόδια για την κάλυψη των παικτών είναι φυσικά και τεχνητά (ελαιόδεντρα, κατασκευές, κ.α.).

 

Κάθε μήνα διοργανώνουμε πρωταθλήματα στα οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή, αρκεί να δημιουργήσουν μία ομάδα των πέντε ατόμων. Τα έπαθλα δε ,είναι κάτι περισσότερο από δελεαστικά.

 

Το GREEK PAINTBALL PARKS Πατρών είναι έτοιμο να σας γνωρίσει μία καινούρια συναρπαστική εμπειρία να σας οδηγήσει σε ένα κόσμο όπου τα όπλα δεν κάνουν κακό, αλλά χρωματίζουν. Χρωματίζουν τη ζωή μας.

 

Επικοινωνία:

 

Τηλ: 2610.42.42.42

Κινητό: 69.73.31.45.60

E-mail: ak@westsa.gr

Site: www.gpaintballparks.gr/patra

 

 


 

 

Σύνδεσμος Ελλήνων Ορειβατών Ωλενός Ο «Ωλενός» δημιουργήθηκε από μια ομάδα ανθρώπων που αγαπούν το βουνό και την ορειβασία και επιθυμούν την προαγωγή των αξιών που αυτή αντιπροσωπεύει. Στους σκοπούς του περιλαμβάνονται:

 

  • Η ανάπτυξη και η διάδοση της ορειβασίας, της αναρρίχησης και γενικότερα των ορεινών αθλημάτων που δεν επιβαρύνουν το ορεινό περιβάλλον
  • Η διάδοση της αγάπης για την ορεινή φύση και την ορειβασία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους
  • Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και ιδιαίτερα του ορεινού, που δέχεται στις μέρες μας ολοένα και πιο ισχυρές πιέσεις

 

Oργανώνει τακτικές κι έκτακτες ορειβατικές αναβάσεις, διοργανώνει εκπαιδευτικές σχολές ορειβασίας και αναρρίχησης, προβάλει το έργο του μέσω δημόσιων εκδηλώσεων και δημοσιεύσεων στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, διατηρεί ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, τηρεί αρχείο ορειβατικών διαδρομών, λειτουργεί βιβλιοθήκη, έχει τακτικές συναντήσεις με τα μέλη του και πολλά άλλα.

 

Eχει στελέχη με μεγάλη εμπειρία σε ορειβατικές δραστηριότητες. Στο ενεργητικό των μελών καταγράφονται πολυάριθμες πεζοπορικές, ορειβατικές, αναρριχητικές και ποδηλατικές διαδρομές κάθε βαθμού δυσκολίας στα ορεινά συγκροτήματα της Ελλάδας και του εξωτερικού.

 

Επικοινωνία:


Καρπενησίου 24 (απέναντι από τη Δεξαμενή, κάτω από το Φρούριο της Πάτρας)

Κάθε Πέμπτη και Παρασκευή, 20:30-22:00

Email: patrasalpineclub@yahoo.gr

Tηλέφωνο ΣΕΟ "Ωλενός": 2610.279.764

Site: www.olenos.gr

 

 

 


 

 

Ορειβατικός Σύλλογος Πάτρας Βουνό! Πολλές συγκινήσεις. Κορυφή, κορυφές, φύση, αέρας. Το λευκό του χιονιού, ο ήχος του κραμπόν (καρφιά ασφαλείας αρβύλων) στον πάγο, παρέα με ανθρώπους που θέλουν να μάθουν τον εαυτό τους και τα πιστεύω τους. Η αγάπη για το βουνό που μερικές φορές γίνεται πάθος και ο σεβασμός στο πράσινο, μπορεί να γίνει ο πυρήνας για την εξέλιξη και την πρόοδο σε όλες τις διαστάσεις.

 

Καλές εξορμήσεις! Από τους πρώτους ορειβατικούς συλλόγους στην Ελλάδα, ιδρύθηκε το 1928 και από τότε μέχρι σήμερα έχει προσφέρει πολλά στην ελληνική ορειβασία, αναρρίχηση και χιονοδρομία. Διοργανώνει κατά τη διάρκεια του χρόνου εξορμήσεις RAFTING, αναρριχήσεις και ορειβασία σε διάφορα μέρη και με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας.

 

Επικοινωνία:

 

Παντανάσσης 29, 5ος όροφος,

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή: 20:30-22:00

Τηλ. 2610.273.912,  2610.273.929

Ε-mail: mail@eospatras.gr

Site: www.eospatras.gr

 

 


 

 

Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων Στις εγκαταστάσεις του κέντρου στο Χελμό, ο επισκέπτης μπορεί να βρει άνετους χώρους στάθμευσης, καφετέριες, εστιατόρια, κατάστημα πώλησης και ενοικίασης εξοπλισμού σκι, οργανωμένη σχολή σκι και σταθμό Α' βοηθειών.

 

Επίσης μπορεί να απολαύσει το πάρκο για snowboard, τις διαδρομές cross country ski, τις πτήσεις με αλεξίπτωτο πλαγιάς, τις διαδρομές με τα snowmobiles και τις πολλές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

 

Στην ευρύτερη περιοχή του Χιονοδρομικού Κέντρου και γενικότερα στον ορεινό όγκο του Χελμού μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν:

 

  • η επίσκεψη στο νέο τηλεσκόπιο Αρίσταρχος
  • οι χειμερινές διαδρομές με ορειβατικά σκι & με χιονορακέτες
  • οι διαδρομές σε μονοπάτια πεζοπορίας και ορειβασίας
  • οι αναρριχητικές διαδρομές
  • οι διαδρομές με αυτοκίνητα 4Χ4
  • οι διαδρομές με μηχανές moto cross.

 

Επικοινωνία:


Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων - Καλάβρυτα

Τ.Κ. 250 01, Χελμός

Τηλ.: 26920.24.451, 26920.24.452, 694.25.59.994

Fax : 26920.24.453

Ε-mail: mail@kalavrita-ski.com

Site: www.kalavrita-ski.com

 

 


 

 

Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πατρών Ο Ι.Ο.Π. (Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πατρών) ιδρύθηκε το 1980 με σκοπό την διάδοση της ιστιοπλοΐας στην Πάτρα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Οι δραστηριότητες του ομίλου αθλητικές και μη, λαμβάνουν χώρα όλο το χρόνο και είναι οι εξής :

 

  • Σχολή ιστιοπλοΐας ανοιχτής θαλάσσης
  • Αγώνες ιστιοπλοΐας ανοιχτής θαλάσσης
  • Σχολή ιστιοπλοΐας κλειστής θαλάσσης
  • Αγώνες ιστιοπλοΐας κλειστής θαλάσσης
  • Διαλέξεις – σεμινάρια
  • Διάφορες πολιτιστικές – αθλητικές δραστηριότητες

 

Επικοινωνία:

 

ΜΑΡΙΝΑ ΤΕΡΨΙΘΕΑΣ

264 41 ΠΑΤΡΑ

ΤΗΛ-FAX : 2610.423.939

E-mail: info@sailingclub.gr

Site: www.sailingclub.gr

 

 


 

 

Trekking Hellas Αχαΐας Βουνό, θάλασσα ή ποτάμι…με φίλους ή την οικογένεια για μία, δύο ή περισσότερες ημέρες οι επιλογές σας είναι πολλές και ο Αντώνης Ποταμίτης, υπεύθυνος της Trekking Hellas Αχαΐας, μαζί με τους συνεργάτες του θα μεταμορφώσουν την εκδρομή σας σε μια αξέχαστη εμπειρία! Ακολουθήστε τους σε πανέμορφες διαδρομές με άλογα, σε αναζωογονητικές καταβάσεις rafting, σε πεζοπορίες στο δάσος, σε θαλάσσιες εξερευνήσεις.

 

Επικοινωνία:

 

TREKKING HELLAS ΑΧΑΪΑΣ

Αντώνης Ποταμίτης: 69.44.50.72.12

Χρήστος Τσιριμώκος: 26340.300.397 & 69.46.50.11.00

Ερατούς 6, TK 17235

Τηλ.: 2610.424.242, -451.888

Fax: 2610.421.074, -421.219

E-mail: patra@trekking.gr

 
Οδοντωτός - Καλάβρυτα
Οδοντωτός - Καλάβρυτα

Οδοντωτός Σιδηρόδρομος

 

Στις 10 Μαρτίου του 1896, όταν άρχισε το ταξίδι του ο οδοντωτός σιδηρόδρομος.

 

Η μεγάλη κλίση της γραμμής δεν επιτρέπει την κυκλοφορία ενός συμβατικού συρμού, γι’ αυτό ανάμεσα στις σιδηροτροχιές τοποθετήθηκε ένας οδοντωτός άξονας που επιτρέπει με τη λειτουργία ενός μηχανισμού, να ανέβει από το επίπεδο της θάλασσας στο σταθμό των Καλαβρύτων με υψόμετρο 750 μέτρα. Έχει το μικρότερο μήκος σε πλάτος γραμμών στην Ευρώπη (0,75 μ.). Σήμερα το τρενάκι με δύο μικρά βαγόνια και την ντηζελοηλεκτρική μονάδα στο κέντρο ξεκινά από το σταθμό του Διακοπτού ανηφορίζοντας προς τα Καλάβρυτα περνώντας στην αρχή από το ομαλό κομμάτι και συνεχίζει βγάζοντας τα δόντια του, μπαίνοντας στο πρώτο στένεμα της χαράδρας και την στάση στον οικισμό Νιάματα. Το τρενάκι με το όνομα Οδοντωτός περνάει από μικρά τούνελ όπου ανάμεσα στα μικρά ανοίγματα προλαβαίνουμε να διακρίνουμε στην απέναντι όχθη μεγάλη βραχοσκεπή με διαδοχικές σπηλαιώδεις αίθουσες, σε μια από τις οποίες οι σταλαγμίτες έχουν σχηματίσει όρθιες στήλες που μοιάζουν με μορφές παραταγμένες με σύνθεση δικαστηρίου (δικαστής, πρόεδρος και εισαγγελέας). Ο Οδοντωτός μαζεύει τα δόντια του στη στάση των Τρικλιών.

 

Η διαδρομή συνεχίζει σε άγρια τοπία με καταρράκτες και φτάνουμε στο πιο στενό σημείο της διαδρομής που λέγεται “Πόρτες” και το τρενάκι περνάει μέσα από σήραγγα. Ανηφορίζοντας ο Οδοντωτός βγάζει τα δόντια του και φτάνει στο σταθμό του Μεγάλου Σπηλαίου όπου βρίσκεται στον οικισμό της Κάτω Ζαχλωρούς. Συνεχίζοντας τώρα πλέον την ομαλή διαδρομή του προς Καλάβρυτα αναπτύσσει ταχύτητα περνώντας από την στάση της Κερπινής και φτάνει στα Καλάβρυτα μέσα από τον ανοιχτό κάμπο.

 

Το τρενάκι συνεχίζει το ταξίδι του στο χρόνο χαρίζοντας υπέροχες στιγμές στους επιβάτες ξεκινώντας από το Διακοπτό και περνώντας από κροκαλοπαγή πετρώματα που προκαλούν ρίγη και δέος, μέσα από γέφυρες και σήραγγες αλλά και από μέρη όπου η γαλήνη απλώνεται κάτω από το αργόσυρτο αγκομαχητό του οδοντωτού. Τα στενότερα και ωραιότερα σημεία του φαραγγιού είναι στις θέσεις Νιάματα, Πόρτες, Τρικλιά, Σιφώνι και το «δικαστήριο», μια σπηλιά με σταλαγμιτικούς βράχους που μοιάζουν με αίθουσα δικαστηρίου. Ποτέ στη διάρκεια λειτουργίας του Οδοντωτού δεν έχει σημειωθεί ατύχημα.

 

Δίπλα από τις γραμμές του τρένου υπάρχει μονοπάτι που παλιότερα χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους της περιοχής, σήμερα η ίδια χάραξη έχει σηματοδοτηθεί με σύμβολα του Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Ε4 που χρησιμοποιείται από πεζοπόρους Έλληνες και ξένους πεζοπόρους. Η διαδρομή για το κατέβασμα απαιτεί περίπου 6 ώρες και για το ανέβασμα περίπου 7 με 8 ώρες.

 

Κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Μαΐου διοργανώνεται από το Σύλλογο Ορειβασίας και Χιονοδρομίας Καλαβρύτων, το Πανελλήνιο Πέρασμα με τη συμμετοχή εκατοντάδων ορειβατών και πεζοπόρων.

 

Πληροφορίες:

 

Σταθμός Διακοπτού

26910 43 206

Σταθμός Καλαβρύτων

26920 22 245

ΚΕΠ ΟΣΕ

1110

 

... και στους κατά τόπους σταθμούς του ΟΣΕ.

 

 

 

Καλάβρυτα

 

Ιστορική, πανέμορφη κωμόπολη με έντονη τουριστική κίνηση, κυρίως τον χειμώνα, εξαιτίας του σύγχρονου χιονοδρομικού κέντρου της. Είναι χτισμένη στις πλαγιές του Χελμού (υψόμετρο 750μ), στη θέση της αρχαίας πόλης Κύναιθα. Στις 13 Δεκεμβρίου 1943, οι Γερμανοί, σε αντίποινα για μια μάχη που έχασαν στην περιοχή με αντιστασιακές ομάδες, εκτέλεσαν περίπου 1.500 Καλαβρυτινούς άντρες άνω των 14 ετών και κατέκαψαν την πόλη. Απέχουν 77χλμ NA από την Πάτρα.

 

Αξίζει να δείτε:

 

  • Τον Μητροπολιτικό Ναό, που χτίστηκε στα μέσα του 18ου αι., πυρπολήθηκε από τους Τούρκους το 1827, ανοικοδομήθηκε, αλλά καταστράφηκε και πάλι από τους Γερμανούς το 1943. Οι δείκτες του ρολογιού στο αριστερό κωδωνοστάσιο έχουν σταματήσει έως σήμερα στις 14:34, ώρα του ολοκαυτώματος των Καλαβρυτινών στις 13 Δεκεμβρίου 1943.
  • Το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, στο κτήριο του Δημοτικού Σχολείου. Εδώ το πρωί τις 13ης Δεκεμβρίου 1943, οι Γερμανοί συγκέντρωσαν όλους τους κάτοικους με την διαταγή να πάρουν μαζί τους μία κουβέρτα και τρόφιμα μίας μέρας. Οι γυναίκες και τα παιδιά κρατήθηκαν στο σχολείο, ενώ οι άνδρες άνω των 14 ετών οδηγήθηκαν στην κοντινή περιοχή Ράχη του Καπή (σήμερα Τόπος Θυσίας), όπου εκτελέστηκαν.
  • Το Μνημείο των Εκτελεσθέντων (Τόπος Θυσίας). Βρίσκεται 500 μέτρα από το κέντρο των Καλαβρύτων (Ράχη του Καπή). Στο σημείο έχει τοποθετηθεί ένας σταυρός ύψους 8μ, ενώ σε στήλες αναγράφονται τα ονόματα των οικογενειών των εκτελεσθέντων. Ακόμα, σε κατακόμβη βρίσκονται αναρτημένα μικρά καντήλια ισάριθμα με τον αριθμό των εκτελεσμένων ανδρών.
  • Τη Δημοτική Πινακοθήκη Κων. Φάσσου, που λειτουργεί από το 1999 και φιλοξενεί πίνακες του τοπικού ζωγράφου Κωνσταντίνου Φάσσου.
  • Το Αρχοντικό της Παλαιολογίνας (15ου αι.).
  • Τη Μονή της Αγίας Λαύρας, 5χλμ ΝΔ από τα Kαλάβρυτα. Σύμφωνα με την παράδοση, κτίστηκε τον 10ο αι. και συνδέεται με την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Διαθέτει σημαντικά κειμήλια από εκείνα τα χρόνια και πλούσια βιβλιοθήκη.
  • Το Πανελλήνιο Μνημείο Ηρώων της Επανάστασης, σε λόφο κοντά στη Mονή Αγίας Λαύρας.
  • Το Μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου, 10χλμ BA της κωμόπολης. Το σπήλαιο ανοίγεται στο κατακόρυφο σχεδόν μέτωπο βράχου ύψους 120μ, πάνω από την απότομη χαράδρα του Βουραϊκού ποταμού. Ο μοναστήρι κτίστηκε το 362μΧ και θεωρείται το αρχαιότερο της Ελλάδας, αν και έως σήμερα έχει καταστραφεί και ανακατασκευαστεί αρκετές φορές. Στην Παναγία τη Mεγαλοσπηλιώτισσα, που βρίσκεται σε σπηλιά, υπάρχει η κέρινη εικόνα της Παναγίας, έργο του Eυαγγελιστή Λουκά.
  • Το Σπήλαιο Λιμνών, στους πρόποδες του Xελμού, 16,5χλμ Ν από τα Καλάβρυτα (κοντά στο χωριό Kαστριά). Εντυπωσιακοί σταλακτίτες και σταλαγμίτες και 13 λίμνες μοιράζονται σε τρεις ορόφους. Η επίσκεψη του σπηλαίου γίνεται με βάρκα. Στις εγκαταστάσεις του λειτουργούν Μουσείο με ευρήματα από το σπήλαιο, εστιατόριο και τουριστικό περίπτερο.
  • Τους Άνω και Κάτω Λουσούς (Σουδενά), περίπου 11 χλμ ΝΑ, όπου σώζονται λείψανα ιερού της Άρτεμης Λουσιάτιδας (4ου αι. π.Χ.) και ο εντυπωσιακός Πύργος των Πετμεζαίων (17ου αι.), καθώς και το χωριό Πλανητέρο (25χλμ ΝΑ), σε υπέροχη τοποθεσία.
  • Τα γραφικά ορεινά χωριά Άνω και Κάτω Βλασία (25χλμ Δ), σε περιοχή με άφθονο πράσινο και τρεχούμενα νερά. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται οι καταρράκτες του Αγίου Ταξιάρχη, το αρχαίο Λεόντιο και η Μονή Αγίου Νικολάου.
  • Το Μοναστήρι της Μακελλαριάς (30χλμ Δ), αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
  • Το εκκλησάκι της Παναγίας Πλατανιώτισσας, 30χλμ ΒΔ από τα Καλάβρυτα, στον δρόμο προς το Αίγιο μέσω του χωριού Φτέρη, σε καταπράσινη τοποθεσία με άφθονα νερά. Η εκκλησία έχει κτιστεί μέσα στο κοίλωμα ενός τεράστιου πλατάνου, που προήλθε από τη συνένωση τριών πλατανιών, δημιουργώντας ένα μοναδικό μνημείο της φύσης.
  • Το τηλεσκόπιο του Εθνικού Αστεροσκοπείου, με το όνομα «Αρίσταρχος» (στον Χελμό).

 

 

 

Εκδηλώσεις:

 

  • Εορτασμός της μνήμης του πολιούχου της κωμόπολης Αγίου Αλεξίου, στις 17 Μαρτίου.
  • Εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της πόλης, στις 21 Μαρτίου.
  • Εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης στην Αγία Λαύρα, στις 25 Μαρτίου.
  • Εκδηλώσεις από το Μουσικό Κέντρο Καλαβρύτων.
  • Πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, τον Αύγουστο.
  • Μεγάλο πανηγύρι στις 15 Αυγούστου, με μεγάλη συμμετοχή επισκεπτών.
  • Εμπορικό πανηγύρι, στις 21 Σεπτεμβρίου.
  • Μνημόσυνο των εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς, στις 13 Δεκεμβρίου.

 

 

 

Δραστηριότητες:

 

  • Σκι και snow board, στο Χιονοδρομικό Κέντρο του Χελμού, στη θέση «Βαθιά Λάκκα» (15χλμ ΝΑ). Οι 12 συνολικά πίστες (συνολικού μήκους 20χλμ) βρίσκονται σε υψόμετρο 1.650-2.340μ, ενώ το Χιονοδρομικό κέντρο διαθέτει 7 αναβατήρες (5 συρόμενους και 2 εναέριους), σχολή σκι και σαλέ. Κάθε Σάββατο, μπορείτε να κάνετε νυχτερινό σκι στην πίστα «Δάφνη» (www.kalavrita-ski.gr).
  • Πεζοπορία στο τμήμα του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 από τα Καλάβρυτα προς Κάτω Λουσούς - Πλανητέρο - Άρμπουνα - Άγ. Νικόλαο - Τουρλάδα - Κρινόφυτα. Επίσης, πεζοπορία κατάβασης του Βουραϊκού, τον Μάιο. Η κατάβαση γίνεται κατά μήκος των γραμμών και διαρκεί από 4-7 ώρες (πληροφορίες: Ορειβατικός Σύλλογος Καλαβρύτων).
  • Ορειβασία στον Χελμό, όπου στη θέση «Διάσελο Αυγού» θα βρείτε το καταφύγιο «Λεοντόπουλος» (πληροφορίες: Ορειβατικός Σύλλογος Καλαβρύτων: τηλ.: 26920 26 111). Από εδώ οργανώνονται ποικίλες εξορμήσεις σε ορεινές περιοχές.
  • Αναρρίχηση.
  • Mountain bike στη διαδρομή Χιονοδρομικό Κέντρο - Σούβαρδο - λίμνη Τσιβλού.
  • Διαδρομή με αυτοκίνητο 4x4 προς τη λίμνη Τσιβλού (μήκους 20χλμ) με εντυπωσιακή θέα
  • Σπηλαιολογία προς τους ορεινούς όγκους Χελμού και Ζήρειας.
  • Αλεξίπτωτο πλαγιάς στην περιοχή του Χιονοδρομικού Κέντρου.

 

 

Χρήσιμα τηλέφωνα:

 

Αστυνομία

26920 23 333

Νοσοκομείο

26920 22 366

Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος

26920 23 646

Ορειβατικός Σύλλογος Καλαβρύτων

26920 26 111

Χιονοδρομικό Κέντρο

26920 24 451, -2

Σπήλαιο των Λιμνών

26920 31 001

 

 
Ski στο Χελμό
Ski στο Χελμό

 

 

 

Για να μάθετε περισσότερα

 
Πολιτιστικά Δρώμενα
Πολιτιστικά Δρώμενα

Η Αχαΐα κρατάει ακόμη τις δικές της παραδοσιακές και πολιτισμικές άμυνες στο χρόνο. Τα γραφικά καφενεία στα χωριά της, με τους σταθερούς θαμώνες που ανταλλάσσουν απόψεις και επιδίδονται στα παραδοσιακά επιτραπέζια σπορ όπως η πρέφα και το τάβλι, η τήρηση των εορταστικών εθίμων όπως τα Κούλουμα από όλους σχεδόν τους Δήμους που διοργανώνουν μαζικές υπαίθριες εκδηλώσεις, η πιστή ακολουθία των λατρευτικών εκδηλώσεων των μεγάλων εορτών όπως τα Χριστούγεννα, τα Φώτα και το Πάσχα, η αντοχή των Καλάντων και η μετάδοσή τους από γενιά σε γενιά, αλλά και οι ίδιες οι σχέσεις των ανθρώπων και η αρχή της συντροφικότητας και του ενδιαφέροντος για το γείτονα και της φιλοξενίας για τον επισκέπτη, δείχνουν ότι εδώ τηρείται ακόμη ένας κώδικας τιμής και ανθρωπιάς, που πολύ δύσκολα μπορεί να διαταραχθεί από τις όποιες «επιδρομές» των νέων ηθών και μύθων.

 

Ο μύθος στην Αχαΐα έγινε κάποτε παράδοση και η παράδοση βρήκε δρόμο να περάσει στο σήμερα μέσα από εκδηλώσεις αναμνήσεων, γλέντια με καταβολές και εορταστικές εκφράσεις χαράς, που άλλοι τις λένε πανηγύρια και άλλοι φεστιβάλ.

 

Η λύπη στην ορεινή πλευρά της Αχαΐας δίνει τόπο στο ασυγκράτητο γλέντι και η σύγχρονη μορφή της τέχνης στις αυθόρμητες γιορτές του παρελθόντος που παραπέμπουν σε ήθη και έθιμα, συνήθειες και αδιάρρηκτες σχέσεις ζωής.

 

Ο Διόνυσος, ο γελαστός θεός της αρχαιότητας, σύμβολο της ανατροπής της συμβατότητας και της διακωμώδησης των τετριμμένων, ο θεός του κρασιού και του ξεφαντώματος, είναι αυτός που έδωσε στην Αχαΐα και πιο συγκεκριμένα στην πρωτεύουσά της την Πάτρα, ένα λόγο για να ξεχωρίζει κάθε χειμώνα.

 

 

Πατρινό Καρναβάλι

 

Το καρναβάλι, η σύγχρονη εκδοχή των Διονυσιακών Μυστηρίων, ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη και τα πιο πολυπληθή ως προς τους ενεργά συμμετέχοντες στο ομαδικό «ξέσπασμα» χαράς, είναι το χειμερινό πολιτιστικό «όχημα» της Πάτρας προς τη διασκέδαση.

 

«Αγκαλιάζει» εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και ξένους νεολαίους οι οποίοι ξεχύνονται κάθε Φλεβάρη στους δρόμους της Πάτρας «ξεκουρδίζοντας» ευχάριστα το βιολογικό της ρολόι, σε ένα ανυπολόγιστης έντασης υπαίθριο πανηγύρι, με παρελάσεις αρμάτων και εκατοντάδες πληρωμάτων του Κρυμμένου Θησαυρού, που διαρκεί ένα μήνα και έλκει πλήθος τουριστών από όλο τον κόσμο.

 

 

Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας

 

Η πρωτεύουσα της Αχαΐας είναι γνωστή και για το Διεθνές Φεστιβάλ της, το οποίο διαρκεί συνήθως από τον Ιούλιο έως το Σεπτέμβριο και κάνει κυρίως το Ρωμαϊκό της Θέατρο (Αρχαίο Ωδείο) επίκεντρο σημαντικών διευρωπαϊκών πολιτιστικών συναντήσεων.

 

 

Θεσμός Αρχαίου Δράματος

 

Η Πάτρα είναι από τις ελάχιστες πόλεις στην Ευρώπη ως προς την αναλογία του πληθυσμού της που δύναται να διατηρεί δύο θερινά Φεστιβάλ. Εκτός από το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας που φέρει τη σφραγίδα του Δήμου, ο επισκέπτης μπορεί να απολαμβάνει κάθε καλοκαίρι - ιδίως τον Αύγουστο - σημαντικές θεατρικές παραστάσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Οργανισμού Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων-Θεσμός Αρχαίου Δράματος.

Πληροφορίες: http://artdiadrasi.wordpress.com

 

 

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας

 

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας δραστηριοποιείται σε ποικίλα πεδία των τεχνών όπως το θέατρο, τη φωτογραφία, την ποίηση, την έντεχνη μουσική και την εικαστική δημιουργία, μέσω της συμμετοχής όλο και περισσότερων προσώπων - φορέων της πόλης και όχι μόνο, που δραστηριοποιούνται σε θέματα τέχνης και πολιτισμού.

 
Χρήσιμα τηλέφωνα
Χρήσιμα τηλέφωνα

 

Πρώτες Βοήθειες

166

 

Νοσοκομείο Άγιος Ανδρέας

2610 227 000

 

Νοσοκομείο Ρίου

2610 999 111

www.pgnp.gr

Νοσοκομείο Παίδων

2610 270 880

 

Αστυνομία

100

 

Τροχαία

2610 433 182

 

Τουριστική Αστυνομία

2610 451 833

 

Πυροσβεστική

199

 

Λιμεναρχείο Πατρών

108 και  2610 341 002

 

Λιμεναρχείο Ρίου

2610 991 203

 

ΕΟΤ

2610 430 915

www.eot.gr

Ταχυδρομείο

2610 224 703

 

ΚΤΕΛ

2610 623 886, -8

 

ΟΣΕ

2610 639 108, -9

www.ose.gr

ΟΣΕ (εισιτήρια εξωτερικού)

2611 639 110

 

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ Αεροπορική

2610 222 903

 

 
Πώς θα φτάσετε
Πώς θα φτάσετε

Στην Αχαΐα μπορεί να φθάσει κάποιος οδικώς, σιδηροδρομικώς, με πλοίο ή ακόμα και με αεροπλάνο.

 

 

Δύο Εθνικές Οδοί (η Παλαιά και η Νέα) συνδέουν την Αχαΐα με την Αθήνα και με την Πελοπόννησο.

 

Η Νέα Εθνική Οδός Πατρών - Κορίνθου - Αθηνών εξυπηρετεί τη μετακίνηση από και προς Αθήνα, καθώς και, από και προς Κόρινθο, Ναύπλιο, Τρίπολη, Επίδαυρο και τις υπόλοιπες περιοχές της Πελοποννήσου. Ο δρόμος χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή επειδή στο μεγαλύτερο μήκος του δεν υπάρχει διαχωριστική νησίδα.

 

 

Η Νέα Εθνική Οδός Πατρών - Πύργου οδηγεί προς τον Πύργο, την Αρχαία Ολυμπία, την Κυπαρισσία, την Κυλλήνη (απ’ όπου παίρνετε τα "φέρι" για Κεφαλονιά, Ιθάκη, Ζάκυνθο), και Καλαμάτα.

 

 

Η οδός "111" συνδέει την Αχαΐα με την Αρκαδία, ενώ στο εσωτερικό του Νομού έχει δημιουργηθεί ένα καλό οδικό δίκτυο ασφαλτοστρωμένων δρόμων προς όλα τα χωριά. Επίσης, εύκολη και άνετη πρόσβαση για τους Δήμους Αροανίας, Λευκασίου και Παΐων έχει ο επισκέπτης από τη Ν.Ε.Ο. Αθηνών-Τριπόλεως. Μέσω της οδού Τριπόλεως-Πατρών "111" φτάνετε άνετα και γρήγορα στους παραπάνω τρεις Δήμους.

 

 


 

 

Σιδηροδρομικώς η περιοχή συνδέεται με την Αθήνα και τον Πειραιά. Η σιδηροδρομική σύνδεση δεν γίνεται προς το παρόν με Πύργο και Καλαμάτα λόγω τεχνικών έργων.

 

 


 

 

 

Στο λιμάνι Πατρών φθάνουν πολλά καράβια (τουριστικά και εμπορικά) από την Ιταλία (από Ανκόνα, Μπρίντεζι, Μπάρι, Ραββένα, Τεργέστη, Βενετία).

 

Ακτοπλοϊκή σύνδεση υπάρχει και με την Ηγουμενίτσα, όπως και με τα νησιά του Ιονίου (Κεφαλονιά, Ιθάκη, Κέρκυρα).

 

Το λιμάνι του Αιγίου συνδέει το Νομό Αχαΐας με το Νομό Φωκίδας, ενώ προσφέρει φιλοξενία και σε εμπορικά πλοία. Λιμάνι βρίσκεται επίσης στο Ρίο, διευκολύνοντας τη μετάβαση από εκεί προς το Αντίρριο (Αιτωλοακαρνανία). Στο Ρίο υπάρχει και γέφυρα που οδηγεί στο Αντίρριο (Αιτωλοακαρνανία).

 

Στο λιμάνι της Πάτρας, όπως και σε πολλά άλλα του νομού Αχαΐας, μπορούν να εξυπηρετούνται και ιδιώτες που ταξιδεύουν με δικά τους σκάφη.

 

 


 

 

Ο Νομός Αχαΐας διαθέτει αεροδρόμιο στην περιοχή του Αράξου (Δήμος Δύμης στη Δυτική Αχαΐα), το οποίο εξυπηρετεί πτήσεις τσάρτερ (η αναβάθμισή του θα ξεκινήσει πολύ σύντομα).

 
 
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΑΤΡΑ

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

Όροι χρήσης: Για ό,τι ένσταση έχετε για τα κείμενα ή τις φωτογραφίες, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας.